Emerytura górnicza

Emerytura górnicza jest wyliczana wg tzw. starych zasad, w oparciu o: • wysokość podstawy wymiaru, • uwzględnione okresy składkowe i nieskładkowe, • kwotę bazową, jaka obowiązuje w dacie powstania prawa do świadczenia. Wysokość emerytury górniczej oblicza się w następujący sposób: • 24% kwoty bazowej, oraz • po 1,3% podstawy wymiaru emerytury za każdy rok okresów składkowych, • po 0,7% podstawy wymiaru emerytury za każdy rok okresów nieskładkowych. W procesie obliczania wysokości emerytury biorą udział wszystkie okresy pracy – zarówno te, przebyte w górnictwie, jak i poza nim. Do ustalenia okresów pracy górniczej (na potrzeby obliczenia wysokości emerytury) stosuje się dodatkowo przeliczniki: • 1,8 - za każdy rok pracy przodkowej i w drużynach ratowniczych • 1,5 – za każdy rok pracy górniczej wykonywanej pod ziemią stale i w pełnym wymiarze czasu pracy • 1,4 – za każdy rok pracy mieszanej (tzn. wykonywanej częściowo na powierzchni a częściowo pod ziemią) • 1,2 – za każdy rok pracy wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy na odkrywce w kopalniach siarki i węgla brunatnego, w kopalniach otworowych siarki oraz przedsiębiorstwach i podmiotach wykonujących prace górnicze dla kopalń siarki i węgla brunatnego. Pozostałe okresy pracy nie są już przemnażane przez żadne przeliczniki, są traktowane jak zwykłe okresy składkowe (1:1). Kwota bazowa jest ustalana corocznie i obowiązuje od dnia 1 marca każdego roku do końca lutego następnego roku. Wysokość kwoty bazowej ogłasza Prezes Głównego Urzędu Statystycznego w formie komunikatu w Monitorze Polskim w terminie do 7 roboczego dnia lutego każdego roku. Jest to przeciętne wynagrodzenie pomniejszone o składki na ubezpieczenia społeczne, w poprzednim roku kalendarzowym. Aktualna kwota bazowa od 1 marca 2023 r. wynosi 5540,25 zł. Podstawa wymiaru emerytury to wartość indywidualna, zależy od zarobków danej osoby. To podstawa wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne z kolejnych 10 lat kalendarzowych, wybranych z ostatnich 20 lat poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zgłoszono wniosek o świadczenie. Ubezpieczony może również wskazać do ustalenia podstawy wymiaru emerytury przeciętną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z 20 lat kalendarzowych – wybranych dowolnie z całego okresu podlegania ubezpieczeniu.