jacek korski

Kiedy tydzień temu zacząłem pisać o automatycznej ścianie, wskazałem, że warunki w australijskich kopalniach węgla istotnie odbiegają od tych w naszych. Prowadzone od kilku lat dyskusje w Polsce wskazują, że wielu ludzi inaczej postrzega cele wprowadzenia automatycznej ściany w którejś z kopalń – wskazywano na przykład, że powinno się wyjść naprzeciw młodemu pokoleniu

Choć podobno, według oficjalnych klasyfikacji, jestem w średnim wieku, to kiedyś powiedzieliby, że jestem już stary. Zawsze czytałem dużo i mam, niestety, dość dobrą pamięć. Wspominam o tym, ponieważ pamiętam wiele pomysłów, które, związane z węglem kamiennym, wracają co kilka lat. Pamiętam, jak w 2018 r. dużego medialnego rozgłosu nabrał pomysł tzw. autonomicznej

Przez 9 lat pracowałem jako naczelny inżynier, a później dyrektor w kopalni Bolesław Śmiały. Okres ten wspominam jako największe wyzwanie pełne stresów i jednocześnie z dużym sentymentem i z, nie tylko, zawodową satysfakcją. Trafiłem na tę kopalnię, kiedy była jedną z „czerwonych latarni” polskiego górnictwa węglowego. Kiedy odchodziłem z moim następcą, miałem

Kiedy w ubiegłą niedzielę wysyłałem poprzedni tekst, nie spodziewałem się, że ludzi oceniających sytuację tak jak ja, spotkam wielu, i to z różnych środowisk. Byłem na konferencji KOMTECH i w jednym z paneli usłyszałem te same wątpliwości z ust mądrego profesora. Tuż przed Świętem Niepodległości przedstawiciele związków zawodowych zapytali: a skąd weźmiemy prąd, jak

Tytuł może dziwny, bo jakoś dużo w górnictwie się dzieje, przynajmniej medialnie. Z samochodu widzę rosnące na kopalniach zwały węgla, którym towarzyszą utyskiwania przedstawicieli związków zawodowych, że energetyka nie chce kupować węgla. I jakaś władza ma to zmienić. Od kilku już lat przed wyłączeniem komputera zaglądam na stronę internetową Polskich Sieci

W poprzedni czwartek wziąłem udział w obchodach 120. rocznicy wydawania „Przeglądu Górniczego”. W istocie pierwszy numer wtedy jeszcze „Przeglądu Górniczo-Hutniczego” ukazał się w 1903 roku, ale miniony rok z wielu powodów nie sprzyjał takim uroczystościom. Toczyła się wojna wyborcza związana z wyborami parlamentarnymi, a w Stowarzyszeniu Inżynierów i Techników

Zbliża się Święto Zmarłych i pora jesiennego sprzątania grobów. Odwiedziłem więc w ramach tych obowiązków Park Pamięci w Rudzie Śląskiej-Kochłowicach. Zaraz na początku natknąłem się ponownie na pomnik upamiętniający ofiary katastrofy w kopalni Śląsk we wrześniu 2009 r. Tragedię tę pamiętam w sposób szczególny – jako wiceprezes Kompanii Węglowej odebrałem telefon

Niemal przed miesiącem, 22 września, przemknęła w sieci informacja o katastrofie górniczej w irańskiej kopalni węgla kamiennego Parvadeh 5 w pobliżu miasta Tabas. Katastrofa dotknęła wszystkich znajdujących się wtedy pod ziemią 71 górników, z których 51 straciło życie wskutek wybuchu metanu. Medialnie ważniejsza była powódź w naszym kraju i nie zadeklarowaliśmy ani pomocy