Wybuch odsłonił przeszłość. Tak odkryto Jaskinię Niedźwiedzią

Jest uważana za jedną z najpiękniejszych jaskiń w Polsce. Została odkryta przypadkiem w czasie prac górniczych prowadzonych przy pozyskiwaniu marmuru.

14 października 1966 r. w wyrobisku „Kletno III” odpalono ładunek wybuchowy. Eksplozja w pokładzie marmuru odsłoniła otwór o soczewkowatym kształcie wielkości dwóch metrów. Za nim była komora, której dno było zasłane kośćmi. Pracownicy, którzy pierwsi weszli do środka, sądzili, że jest to zbiorowa mogiła. Okazało się jednak, że nie są to ludzkie szczątki, ale zwierzęce, głównie należące do niedźwiedzia jaskiniowego z epoki plejstocenu. Stąd ta pierwsza komora została nazwaną Salą Niedźwiedzią, a później cała jaskinia – Jaskinią Niedźwiedzią.

Zamulone dno jaskini było usłane nie tylko szczątkami misiów, ale i lwów oraz hien jaskiniowych, wilków szarych, lisów i kun. Jednak zdecydowana większość – prawie 90 proc. – kości należała do niedźwiedzi z epoki lodowcowej i to głównie samic. Podczas badań w końcu lat sześćdziesiątych ub. wieku naukowcy natrafili na 5 kompletnych i 18 niekompletnych czaszek niedźwiedzi, w tym jeden cały szkielet tego potężnego ssaka.

Jednak nie z powodu tych skamieniałości ta położona w Dolinie Kleśnicy w Masywie Śnieżnika jaskinia jest uważana za jedną z najpiękniejszych w naszym kraju. Zwiedzających w zachwyt wprawia szata naciekowa. Krystalizujący się zawarty w wodzie kalcyt sprawił, że skały pokryły się jego różnymi formami: stalaktytami, stalagmitami, stalagnatami, draperiami, makaronami, kalafiorami, polami ryżowymi, misami martwicowymi itd.

Osiem lat prowadzenia prac górniczych i budowlanych pozwoliło na udostępnienie 11 czerwca 1983 r. tych niezwykłych widoków turystom. Z ponad 3 km znanych korytarzy i sal mogą zwiedzać trasę długości ok. 350 m. Prowadzi ona przez partię środkową z Salą Pałacową, Korytarzem Stalaktytowym i Zaułkiem Kaskad. Poziom górny Jaskini Niedźwiedziej jest zachowany szczątkowo, dolny – nie jest udostępniony do zwiedzania.