fot: NAC
Teodor Zaczyk był świetnym szermierzem
fot: NAC
Oddział Instytutu Pamięci Narodowej w Katowicach, Komenda Wojewódzka Policji w Katowicach oraz Ogólnopolskie Stowarzyszenie „Rodzina Policyjna 1939 R." z siedzibą w Katowicach zapraszają na uroczystość odsłonięcia i poświęcenia nowo wyremontowanego ze środków IPN grobu Teodora Zaczyka - policjanta i górnika - oraz jego oznaczenia znakiem pamięci „Tobie Polsko". Wydarzenie z udziałem rodziny, a także zaproszonych gości odbędzie się 21 listopada o godz. 11.00 na cmentarzu parafialnym w Katowicach, przy ul. Sienkiewicza.
W komunikacie prasowym IPN czytamy, że Teodor Zaczyk urodził się 20 kwietnia 1900 r. w Kobyli powiecie raciborskim w rodzinie Antoniego i Anastazji z domu Mielimonka. Po ukończeniu szkoły przez pewien czas pomagał ojcu w gospodarstwie domowym i ciesielstwie, później pracował w fabryce Wilhelma Hegenscheidta w Raciborzu w charakterze pracownika wykwalifikowanego.
- W lipcu 1918 r. powołany został do wojska niemieckiego. W połowie lutego 1919 r. wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej Górnego Śląska pełniąc przez dwa lata funkcję komendanta w miejscowej placówce w gminie Kobyla. Brał czynny udział w trzecim powstaniu śląskim jako dowódca plutonu 5 kompanii 2 batalionu 4 Raciborskiego Pułku Piechoty. Był czynnym pracownikiem Komisariatu Plebiscytowego na powiat raciborski: werbował członków do POW, szkolił z zakresu posługiwania się bronią, przechowywał i konserwował broń oraz amunicję przeznaczoną dla powierzonej mu jednostki bojowej. Podczas akcji plebiscytowej kolportował gazety, broszury i inne pisma polskie, rozwieszał odezwy oraz ulotki, zabezpieczał polskie wiece - czytamy.
W 1922 r. podjął pracę w kopalni Anna w Pszowie. Od 1 lutego 1924 r. do wybuchu wojny pracował jako starszy przodownik Policji Województwa Śląskiego, najpierw służył w Komendzie Miejskiej w Królewskiej Hucie, a następnie w Komendzie Rezerwy Policji Województwa Śląskiego w Katowicach. Uczestnik kampanii wrześniowej. Internowany na Węgrzech, do Polski wrócił w 1940 r. i osiadł w Lublinie, gdzie współdziałał z ruchem oporu.
Jako pochodzący ze Śląska wpisany został na listę narodowości niemieckiej IV kategorii, co umożliwiło mu pracę w charakterze urzędnika Starostwa Grodzkiego w Lublinie. Zrehabilitowany po wojnie przez Sąd oraz Komisję Weryfikacyjną przy Śląskiej Radzie Wojskowej. Po zakończeniu wojny podjął pracę w Urzędzie Ziemskim Wydziale Rolnictwa w Katowicach. W 1946 r. współorganizował Centralny Zarząd Wytwórni Materiałów Budowlanych obejmując stanowisko kierownika administracyjno-gospodarczego. W latach 1949-1952 pracował w charakterze nauczyciela w Technikum Wychowania Fizycznego w Katowicach.
Jako 30 latek zaczął uprawiać szermierkę pod okiem cenionego trenera Leona Kozy-Kozarskiego w katowickim Policyjnym Klubie Sportowym. Sukcesy przyszły bardzo szybko. Na mistrzostwach Polski w szpadzie zdobył - złoty medal (1938), srebrny (1934) i brązowy (1937) oraz w szabli – tytuł wicemistrzowski (1937). Reprezentował barwy narodowe (1934-1936) w trakcie mistrzostw Europy w Warszawie (1934), w międzypaństwowym meczu z Niemcami (1935) i igrzyskach olimpijskich w 1936 r. w Berlinie, podczas których (w obu broniach) odniósł swoje największe sukcesy sportowe.
Od 1946 r. był reprezentantem polskiego sportu szermierczego jako zawodnik, trener i wychowawca młodych kadr sportowych. Zdobył tytuł mistrza Polski w szabli (1946), wicemistrzowski w szabli i szpadzie (1946) oraz czterokrotnie tytuł drużynowego mistrza Polski (1947-1950). Powrócił też do kadry narodowej. Był m.in. uczestnikiem pierwszych powojennych igrzysk w Londynie. Pracował jako trener szermierski w klubie sportowym Huta Baildon w Katowicach. Udzielał się w Polskim Związku Szermierczym oraz Związku Hodowców Zwierząt Futerkowych.
Przedwojenny działacz Związku Powstańców Śląskich Uchodźczego Powiatu Raciborskiego, w okresie powojennym członek Związku Weteranów Powstań Śląskich oraz Związku Bojowników o Wolność i Demokrację. Żonaty z Cecylią Mokry. Zmarł 23 kwietnia 1990 r. w Sosnowcu. Spoczywa na cmentarzu przy ul. Sienkiewicza w Katowicach.
Odznaczony Krzyżem na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi klasy I, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Zwycięstwa i Wolności, Śląskim Krzyżem Powstańczym, Brązowym Krzyżem Zasługi, Gwiazdą Górnośląską, Odznaką Zasłużonego Działacza Kultury Fizycznej.
