Roszczenia płacowe to zła droga

fot: ARC

Rynek różnie reaguje na zmiany kadrowe - uważa Bartosz Kulesza

fot: ARC

- Wystąpienie górniczych związków zawodowych z roszczeniami płacowymi było tylko kwestią czasu – komentuje ostatnie wydarzenia w branży Bartosz Kulesza, analityk z Centralnego Domu Maklerskiego Banku Pekao SA.

- To jest informacja negatywna. Można się było jednak spodziewać, że im lepsze będą wyniki spółek, tym większa będzie presja płacowa. Szkoda, bo plan restrukturyzacji i optymalizacji produkcji wyraźnie przynosił efekty. Pamiętajmy jednak, że dobre wyniki branży górniczej były też efektem zwyżkujących cen węgla na świecie w następstwie ograniczenia produkcji surowa przez Chiny na czas modernizacji tamtejszych kopalń. Ten okres jednak nieuchronnie zbliża się do końca.

Wysokie ceny węgla utrzymają się jeszcze przez kilka miesięcy i z końcem roku przewidujemy ich spadek. To znajdzie swoje odbicie. Spółki winny więc inwestować zarobione środki. Trzy lata bessy zrobiły swoje. Trzeba myśleć o inwestowaniu w infrastrukturę. Z punktu widzenia spółek jest to jak najbardziej trafne. Z kolei spełnienie żądań płacowych przyniesie prędzej czy później negatywne konsekwencje.

MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Masz pamiątki związane z Hutą Pokój? Mogą trafić na wystawę w Wielkim Piecu

W sobotę, 14 listopada, odbędzie się zbiórka pamiątek związanych z Hutą Pokój w Rudzie Śląskiej.

Kopalnia Paryż to historia zagłębiowskiego górnictwa. Od Ksawerego do likwidacji

Kopalnia Paryż należała do grona największych i najstarszych kopalń węgla kamiennego w Zagłębiu Dąbrowskim, choć jej metryka do dziś budzi spory.

Niemcy wracają do węgla, a Polska? Szybki koniec kopalń może okazać się błędem

Dominik Kolorz, Jerzy Markowski i Patryk Białas starli się w debacie netTG.pl i Radia Katowice o przyszłości górnictwa

Mobbing w górnictwie. Dziś uwagi w stylu „bo jak ci przypier…” na dole nie przejdą

Różne miałem zdarzenia w ciągu mojej prawie trzydziestoletniej pracy w charakterze sztygara. Ale to jedno szczególnie zapadło mi w pamięć. Otóż kiedyś miałem w oddziale górnika imieniem Jacek. Niedoszły inżynier. Za co się zabrał, wszystko, mówiąc delikatnie, spartolił. Wiedzieliśmy dobrze o tym, żeby nie dawać mu jakiegoś odpowiedzialnego zadania, bo coś poważnego mógłby nawywijać.