Przedstawiciele załogi we władzach węglowej spółki

1520934605 bogdanka dol wyrobisko lwb 011 m

fot: LW Bogdanka

Nad Akademią BHP patronat sprawują: Ministerstwo Energii, Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, Zakład Ubezpieczeń Społecznych oraz Wyższy Urząd Górniczy

fot: LW Bogdanka

W piątek, 28 czerwca, Zwyczajne Walne Zgromadzenie Lubelskiego Węgla Bogdanka powołało do składu rady nadzorczej spółki Roberta Wietrzyka oraz Pawła Wójcika. Nowi członkowie rady nadzorczej zostali wybrani przez pracowników spółki.

Robert Wietrzyk i Paweł Wójcik w skład rady nadzorczej LW Bogdanka zostali powołani z dniem 28 czerwca na trzyletnią kadencję.

Wcześniej, obydwaj nowi członkowie rady nadzorczej zostali wybrani w głosowaniu, w którym mógł wziąć udział każdy z pracowników LW Bogdanka.

Robert Wietrzyk pracuje w LW Bogdanka od 15 lat, w tym 12 lat na oddziałach ścianowych (obecnie oddział G-6, pole Stefanów). Natomiast Paweł Wójcik jest pracownikiem dołowym na oddziale mechanicznym w Polu Stefanów.

LW Bogdanka jest jedyną kopalnią prowadzącą wydobycie w Lubelskim Zagłębiu Węglowym. Zatrudnienie w LW Bogdanka na koniec 2023 r. wyniosło 5246 osób (natomiast zatrudnienie w całej Grupie Kapitałowej LW Bogdanka to 6132 osoby). W minionym roku kopalnia wyprodukowała ponad 7 mln t węgla handlowego.

MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Masz pamiątki związane z Hutą Pokój? Mogą trafić na wystawę w Wielkim Piecu

W sobotę, 14 listopada, odbędzie się zbiórka pamiątek związanych z Hutą Pokój w Rudzie Śląskiej.

Kopalnia Paryż to historia zagłębiowskiego górnictwa. Od Ksawerego do likwidacji

Kopalnia Paryż należała do grona największych i najstarszych kopalń węgla kamiennego w Zagłębiu Dąbrowskim, choć jej metryka do dziś budzi spory.

Niemcy wracają do węgla, a Polska? Szybki koniec kopalń może okazać się błędem

Dominik Kolorz, Jerzy Markowski i Patryk Białas starli się w debacie netTG.pl i Radia Katowice o przyszłości górnictwa

Mobbing w górnictwie. Dziś uwagi w stylu „bo jak ci przypier…” na dole nie przejdą

Różne miałem zdarzenia w ciągu mojej prawie trzydziestoletniej pracy w charakterze sztygara. Ale to jedno szczególnie zapadło mi w pamięć. Otóż kiedyś miałem w oddziale górnika imieniem Jacek. Niedoszły inżynier. Za co się zabrał, wszystko, mówiąc delikatnie, spartolił. Wiedzieliśmy dobrze o tym, żeby nie dawać mu jakiegoś odpowiedzialnego zadania, bo coś poważnego mógłby nawywijać.