Górnictwo: Uroczystości w rocznicę katastrofy w ruchu Zofiówka

1683286908 rocznica zofiowka jsw

fot: JSW

Pod tablicą upamiętniającą poległych górników złożono kwiaty oraz zapalono znicze

fot: JSW

Jak informowaliśmy w portalu netTG.pl, w piątek, 5 maja, minęło pięć lat od katastrofy w ruchu Zofiówka. W wyniku silnego tąpnięcia życie straciło wówczas pięciu górników. W rocznicę tych dramatycznych wydarzeń w cechowni jastrzębskiej kopalni odbyła się uroczystość, w czasie której oddano hołd ofiarom katastrofy.

Pod tablicą upamiętniającą poległych górników wiązanki kwiatów złożył prezes Jastrzębskiej Spółki Węglowej Tomasz Cudny, przedstawiciele rady nadzorczej JSW, dyrekcja kopalni, przedstawiciele związków zawodowych i rodziny zmarłych górników. 

Przyczyną tragicznego wypadku było gwałtowne wyładowanie energii skumulowanej w górotworze, które doprowadziło do jednego z najsilniejszych wstrząsów, jaki odnotowano w polskich kopalniach.

900 metrów pod ziemią zostało uwięzionych siedmiu górników. Dwóch udało się uratować, pięciu odeszło na wieczną szychtę. W akcji ratunkowej, która trwała kilkanaście dni, udział wzięło blisko 2,5 tysiąca osób. Do dziś jest ona uważana za jedną z najtrudniejszych w historii polskiego górnictwa.

MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Masz pamiątki związane z Hutą Pokój? Mogą trafić na wystawę w Wielkim Piecu

W sobotę, 14 listopada, odbędzie się zbiórka pamiątek związanych z Hutą Pokój w Rudzie Śląskiej.

Kopalnia Paryż to historia zagłębiowskiego górnictwa. Od Ksawerego do likwidacji

Kopalnia Paryż należała do grona największych i najstarszych kopalń węgla kamiennego w Zagłębiu Dąbrowskim, choć jej metryka do dziś budzi spory.

Niemcy wracają do węgla, a Polska? Szybki koniec kopalń może okazać się błędem

Dominik Kolorz, Jerzy Markowski i Patryk Białas starli się w debacie netTG.pl i Radia Katowice o przyszłości górnictwa

Mobbing w górnictwie. Dziś uwagi w stylu „bo jak ci przypier…” na dole nie przejdą

Różne miałem zdarzenia w ciągu mojej prawie trzydziestoletniej pracy w charakterze sztygara. Ale to jedno szczególnie zapadło mi w pamięć. Otóż kiedyś miałem w oddziale górnika imieniem Jacek. Niedoszły inżynier. Za co się zabrał, wszystko, mówiąc delikatnie, spartolił. Wiedzieliśmy dobrze o tym, żeby nie dawać mu jakiegoś odpowiedzialnego zadania, bo coś poważnego mógłby nawywijać.