Nauka: prof. Sieroń doktorem honoris causa Politechniki Śląskiej

1511427971 drhcsieron

Prof. Aleksander Sieroń został doktorem honoris causa Politechniki Śląskiej. Na zdjęciu z prof. Arkadiuszem Mężykiem, rektorem uczelni

Politechnika Śląska ma nowego doktora honoris causa. Ten tytuł został nadany prof. Aleksandrowi Sieroniowi ze Śląskiego Uniwersytetu Medycznego. Uroczystość odbyła się 22 listopada w Centrum Edukacyjno-Kongresowym Politechniki Śląskiej. Profesor jest już 50. doktorem honoris causa w historii uczelni.

Tytuł doktora honoris causa Politechniki Śląskiej został przyznany prof. Aleksandrowi Sieroniowi – wybitnemu uczonemu o rzadkich umiejętnościach łączenia i wykorzystania w praktyce oraz nauce sztuki inżynierskiej i wiedzy medycznej dla ratowania zdrowia ludzkiego – na wniosek Rady Wydziału Elektrycznego Politechniki Śląskiej, którego profesor jest jednym z najwybitniejszych absolwentów. Laudację wygłosił dziekan wydziału prof. Paweł Sowa.

– Prof. Aleksander Sieroń zasługuje na miano człowieka renesansu, ze względu na szerokie spektrum jego zainteresowań zawodowych oraz zasób wiedzy nie tylko z dziedziny nauk medycznych, ale i nauk technicznych. Profesor, jako twórca unikalnej, nie tylko w skali kraju, szkoły naukowej rozwijającej zastosowania innowacyjnych technik w medycynie, realizuje liczne rozwiązania służące ratowaniu i podniesieniu jakości życia wielu tysięcy ludzi – podkreślał promotor przewodu doktorskiego.

– Dobrze jest mieć dwie uczelnie, w których człowiek czuje się u siebie. Bardzo dziękuję swoim kolegom z politechniki i z medycyny, że mogę być w dwóch miejscach jednocześnie – podkreślał prof. Sieroń.

W ramach uroczystości wygłosił wykład pt. „You can see more by looking”, podczas którego pokazał nowoczesne wykorzystanie światła w diagnostyce nowotworów.

Prof. zw. dr hab. n. med. Aleksander Sieroń to wyjątkowa postać zarówno w polskim, jak i międzynarodowym środowisku naukowym. Jako absolwent studiów technicznych oraz medycznych w pracy naukowej łączy różne obszary wiedzy, będąc autorytetem w dziedzinie chorób wewnętrznych, kardiologii, angiologii, hipertensiologii i medycyny fizykalnej. Uważany jest za jednego z najbardziej liczących się w świecie ekspertów w dziedzinie oddziaływań biologicznych oraz zastosowań medycznych pól elektromagnetycznych i światła niskoenergetycznego. Jest także pionierem w zakresie klinicznych zastosowań diagnostyki i terapii fotodynamicznej, krioterapii ogólnoustrojowej oraz hiperbarycznej terapii tlenowej. Ponadto prowadzi unikalne w skali światowej badania w zakresie innowacyjnych metod kompleksowego leczenia ran przewlekłych.

Prof. Aleksander Sieroń kieruje Katedrą i Oddziałem Klinicznym Chorób Wewnętrznych, Angiologii i Medycyny Fizykalnej w Bytomiu Wydziału Lekarskiego z Oddziałem Lekarsko-Dentystycznym w Zabrzu Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach.

Profesor aktywnie uczestniczy w pracach rad programowych zarówno macierzystego Wydziału Elektrycznego, jak i Centrum Inżynierii Biomedycznej Politechniki Śląskiej. Był również głównym wykonawcą w zespołach realizujących projekty i prace naukowo-badawcze prowadzone na różnych wydziałach Politechniki Śląskiej. W dowód uznania jego dotychczasowego wkładu w rozwój  współpracy z uczelnią otrzymał w 2015 roku tytuł profesora honorowego.

MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Masz pamiątki związane z Hutą Pokój? Mogą trafić na wystawę w Wielkim Piecu

W sobotę, 14 listopada, odbędzie się zbiórka pamiątek związanych z Hutą Pokój w Rudzie Śląskiej.

Kopalnia Paryż to historia zagłębiowskiego górnictwa. Od Ksawerego do likwidacji

Kopalnia Paryż należała do grona największych i najstarszych kopalń węgla kamiennego w Zagłębiu Dąbrowskim, choć jej metryka do dziś budzi spory.

Niemcy wracają do węgla, a Polska? Szybki koniec kopalń może okazać się błędem

Dominik Kolorz, Jerzy Markowski i Patryk Białas starli się w debacie netTG.pl i Radia Katowice o przyszłości górnictwa

Mobbing w górnictwie. Dziś uwagi w stylu „bo jak ci przypier…” na dole nie przejdą

Różne miałem zdarzenia w ciągu mojej prawie trzydziestoletniej pracy w charakterze sztygara. Ale to jedno szczególnie zapadło mi w pamięć. Otóż kiedyś miałem w oddziale górnika imieniem Jacek. Niedoszły inżynier. Za co się zabrał, wszystko, mówiąc delikatnie, spartolił. Wiedzieliśmy dobrze o tym, żeby nie dawać mu jakiegoś odpowiedzialnego zadania, bo coś poważnego mógłby nawywijać.