Górnictwo: podstawą jest krajowy węgiel

Wprowadzenie nowego systemu płac w PGG stwarza szansę na ujednolicenie górniczych wynagrodzeń. Szczególnie po tym jak do spółki dołączono kopalnie Katowickiego Holdingu Węglowego

Polska zużywa ok. 4 400 PJ energii pierwotnej, przy czym większość stanowi węgiel kamienny i ropa naftowa, a w dalszej kolejności gaz ziemny, węgiel brunatny oraz źródła odnawialne. Wciąż kluczową rolę w finalnym zużyciu energii stanowią gospodarstwa domowe oraz transport, ale relacja między nimi ulega stopniowym zmianom – poprawa efektywności energetycznej wpływa na zmniejszenie popytu w mieszkalnictwie, zaś wzrost zużycia w transporcie związany jest z przyrostem jego udziału w kreowaniu PKB – czytamy w zaktualizowanym dokumencie Polityka energetyczna Polski do 2040 r. – strategia rozwoju sektora paliwowo-energetycznego (PEP2040).

Zapotrzebowanie na węgiel kamienny w większości pokrywane jest przez surowiec krajowy (złoża zlokalizowane w szczególności w zagłębiach śląskich i lubelskim), a wymiana import-eksport wynika z lokalizacji popytu oraz dostępności surowca o danych właściwościach. Sektor górnictwa przeszedł znaczącą restrukturyzację, co wpłynęło na poprawę rentowności wydobycia paliwa, choć optymalne wykorzystanie zasobów wymaga dalszych działań.

Popyt na węgiel brunatny, ze względu na właściwości, pokrywany jest w pobliżu wydobycia (złoża zlokalizowane w środkowej i południowo-zachodniej Polsce).
Polska posiada perspektywiczne złoża, jednakże energetyczne wykorzPolska zużywa ok. 4 400 PJ energii pierwotnej, przy czym większość stanowi węgiel kamienny i ropa naftowa, a w dalszej kolejności gaz ziemny, węgiel brunatny oraz źródła odnawialne. Wciąż kluczową rolę w finalnym zużyciu energii stanowią gospodarstwa domowe oraz transport, ale relacja między nimi ulega stopniowym zmianom – poprawa efektywności energetycznej wpływa na zmniejszenie popytu w mieszkalnictwie, zaś wzrost zużycia w transporcie związany jest z przyrostem jego udziału w kreowaniu PKB – czytamy w zaktualizowanym dokumencie Polityka energetyczna Polski do 2040 r. – strategia rozwoju sektora paliwowo-energetycznego (PEP2040).

Zapotrzebowanie na węgiel kamienny w większości pokrywane jest przez surowiec krajowy (złoża zlokalizowane w szczególności w zagłębiach śląskich i lubelskim), a wymiana import-eksport wynika z lokalizacji popytu oraz dostępności surowca o danych właściwościach.
Sektor górnictwa przeszedł znaczącą restrukturyzację, co wpłynęło na poprawę rentowności wydobycia paliwa, choć optymalne wykorzystanie zasobów wymaga dalszych działań. Popyt na węgiel brunatny, ze względu na właściwości, pokrywany jest w pobliżu wydobycia (złoża zlokalizowane w środkowej i południowo-zachodniej Polsce).
Polska posiada perspektywiczne złoża, jednakże energetyczne wykorzystanie tego surowca jest i będzie utrudnione z uwagi na konieczność spełnienia wymogów środowiskowych oraz obciążenia kosztami polityki klimatyczno-środowiskowej.

„Polska nie posiada znaczących zasobów ropy naftowej i gazu ziemnego (złoża zlokalizowane są głównie na Niżu Polskim oraz na przedgórzu Karpat), dlatego popyt krajowy pokrywany jest przede wszystkim importem – odpowiednio ok. 96 proc. i 78 proc. Surowce te sprowadzane są do Polski głównie z kierunku wschodniego, ale w ostatnim czasie nastąpiła znacząca zmiana w strukturze kierunków importu. Jest to efekt skutecznej polityki handlowej, ale przede wszystkim wzrostu technicznych możliwości odbioru i magazynowania surowca. Dla bezpieczeństwa dostaw konieczne są dalsze działania umożliwiające realną dywersyfikację źródeł dostaw” - czytamy w dokumencie.
Dostępność biomasy i biogazu jest stosunkowo równomiernie rozłożona w całym kraju, choć kluczową determinantą jest ich lokalna dostępność – z rolnictwa, z obszarów leśnych, ale także odpadów pozarolniczych.

Potencjał energetyki słonecznej jest zbliżony w całym kraju, choć nieznacznie lepsze warunki występują w południowej i południowo-wschodniej części kraju. Najlepsze warunki wietrzne występują w pasie Wielkopolski oraz na Pomorzu, a najwyższe prędkości wiatr osiąga na Morzu Bałtyckim.
Zasoby geotermalne w Polsce są powiązane z występowaniem wód podziemnych, a potencjał geotermalny jest szczególnie duży na Niżu Polskim, w Karpatach wewnętrznych (na Podhalu) i w zapadlisku przedkarpackim.

Zasoby hydrologiczne Polski należą do najniższych w Europie, a małe różnice poziomów sprawiają, że potencjał hydroenergetyczny kraju jest stosunkowo niewielki, choć należy zauważyć, że kluczową dla potencjalnych budowli hydrologicznych jest funkcja retencyjna. ystanie tego surowca jest i będzie utrudnione z uwagi na konieczność spełnienia wymogów środowiskowych oraz obciążenia kosztami polityki klimatyczno-środowiskowej.
„Polska nie posiada znaczących zasobów ropy naftowej i gazu ziemnego (złoża zlokalizowane są głównie na Niżu Polskim oraz na przedgórzu Karpat), dlatego popyt krajowy pokrywany jest przede wszystkim importem – odpowiednio ok. 96 proc. i 78 proc. Surowce te sprowadzane są do Polski głównie z kierunku wschodniego, ale w ostatnim czasie nastąpiła znacząca zmiana w strukturze kierunków importu. Jest to efekt skutecznej polityki handlowej, ale przede wszystkim wzrostu technicznych możliwości odbioru i magazynowania surowca. Dla bezpieczeństwa dostaw konieczne są dalsze działania umożliwiające realną dywersyfikację źródeł dostaw” - czytamy w dokumencie.
Dostępność biomasy i biogazu jest stosunkowo równomiernie rozłożona w całym kraju, choć kluczową determinantą jest ich lokalna dostępność – z rolnictwa, z obszarów leśnych, ale także odpadów pozarolniczych.
Potencjał energetyki słonecznej jest zbliżony w całym kraju, choć nieznacznie lepsze warunki występują w południowej i południowo-wschodniej części kraju. Najlepsze warunki wietrzne występują w pasie Wielkopolski oraz na Pomorzu, a najwyższe prędkości wiatr osiąga na Morzu Bałtyckim.
Zasoby geotermalne w Polsce są powiązane z występowaniem wód podziemnych, a potencjał geotermalny jest szczególnie duży na Niżu Polskim, w Karpatach wewnętrznych (na Podhalu) i w zapadlisku przedkarpackim.
Zasoby hydrologiczne Polski należą do najniższych w Europie, a małe różnice poziomów sprawiają, że potencjał hydroenergetyczny kraju jest stosunkowo niewielki, choć należy zauważyć, że kluczową dla potencjalnych budowli hydrologicznych jest funkcja retencyjna.