Chodzi o to, żeby zmiany były przeprowadzane mądrze i stopniowo

fot: Materiały prasowe

Wszystko zależy od Ministerstwa Klimatu i Środowiska i Prezesa Rady Ministrów. Trzymanie się wytycznych UE i Funduszu Sprawiedliwej Transformacji jest bardzo proste - wystarczy realizować politykę odchodzenia od węgla

fot: Materiały prasowe

- Pamiętajmy, że komunikat Komisji Europejskiej to jeszcze nie jest prawo. Konkretne propozycje legislacyjne przed nami, tak samo jak uzgadnianie ich ostatecznego kształtu – mówi w rozmowie z portalem netTG.pl Gospodarka i Ludzie ŁUKASZ KOHUT, poseł do Parlamentu Europejskiego

Jak pan ocenia Fit for 55? Czy przyjęte przez KE wnioski to korzyści czy zagrożenia dla Polski?
Fit for 55 jest niezbędnym elementem wprowadzania Zielonego Ładu. 55-procentowa redukcja emisji jest obecnym minimum dla zapobieżenia katastrofie klimatycznej; jest koniecznością. Oczywiście jest to też wyzwanie dla europejskiej gospodarki. Dlatego jest rozłożone na lata i finansowane ze środków unijnych. Definiowanie kwestii w kategoriach korzyści lub zagrożenia nie ma większego sensu. Działanie jest po prostu konieczne, pytanie tylko, jak to dobrze zrobić. Moim zdaniem najważniejsze jest zabezpieczenie odpowiednich funduszy na te zmiany.

Czy środki z Funduszu Modernizacyjnego wystarczą na przeprowadzenie Polski przez transformację energetyczną i osiągnięcie celów klimatycznych?
Dla Polski z Funduszu Modernizacyjnego przewidziane jest co najmniej 40 proc. z kilkunastu miliardów euro. Jest to więc kolejne, dodatkowe źródło finansowania sprawiedliwej transformacji energetycznej. Przypomnijmy, że sam Fundusz Sprawiedliwej Transformacji to ponad dwa miliardy euro dla Śląska i Zagłębia. Do tego trzeba dodać środki z funduszy strukturalnych i środki krajowe, które pośrednio będą wspierały transformację. Mądrze zaplanowane i wydane wystarczą.

Czy brak dofinansowania z FM inwestycji w wysokosprawną kogenerację zasilaną gazem ziemnym w systemach centralnego ogrzewania to dobra decyzja KE?
Pamiętajmy, że komunikat Komisji Europejskiej to jeszcze nie jest prawo. Konkretne propozycje legislacyjne przed nami, tak samo jak uzgadnianie ich ostatecznego kształtu. Z pewnością dla wielu gospodarek gaz pozostaje bardzo istotnym paliwem przejściowym w transformacji energetycznej i trzeba te realia uwzględnić w ustawodawstwie unijnym. Tak jest w przypadku Polski, i zawsze o takie rozwiązania walczyłem, np. jeśli chodzi o Fundusz Badawczy Węgla i Stali, dla którego byłem posłem sprawozdawcą. Bo chodzi o to, żeby zmiany były przeprowadzane mądrze i stopniowo.

Jak ocenia pan zapisy mające ograniczyć emisje w transporcie i budynkach? Czy Polaków stać będzie na wiążące się z tym wydatki?
Ja spytałbym inaczej. Czy nas stać na ogromne koszty związane z leczeniem chorób spowodowanych zanieczyszczonym powietrzem, smogiem? Eksperci podkreślają, że rokrocznie z powodu zanieczyszczeń powietrza umiera w Polsce prawie 100 tys. ludzi. I dodajmy, że ograniczenie emisji w transporcie i budynkach wcale nie musi być bardzo kosztowne. Rozsądnie i mądrze przeprowadzone, z dopłatami ze środków publicznych, będzie inwestycją, która bardzo szybko się zwróci. To powinno być priorytetem dla rządu, a nie budowanie pałaców czy pomników.

MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Masz pamiątki związane z Hutą Pokój? Mogą trafić na wystawę w Wielkim Piecu

W sobotę, 14 listopada, odbędzie się zbiórka pamiątek związanych z Hutą Pokój w Rudzie Śląskiej.

Kopalnia Paryż to historia zagłębiowskiego górnictwa. Od Ksawerego do likwidacji

Kopalnia Paryż należała do grona największych i najstarszych kopalń węgla kamiennego w Zagłębiu Dąbrowskim, choć jej metryka do dziś budzi spory.

Niemcy wracają do węgla, a Polska? Szybki koniec kopalń może okazać się błędem

Dominik Kolorz, Jerzy Markowski i Patryk Białas starli się w debacie netTG.pl i Radia Katowice o przyszłości górnictwa

Mobbing w górnictwie. Dziś uwagi w stylu „bo jak ci przypier…” na dole nie przejdą

Różne miałem zdarzenia w ciągu mojej prawie trzydziestoletniej pracy w charakterze sztygara. Ale to jedno szczególnie zapadło mi w pamięć. Otóż kiedyś miałem w oddziale górnika imieniem Jacek. Niedoszły inżynier. Za co się zabrał, wszystko, mówiąc delikatnie, spartolił. Wiedzieliśmy dobrze o tym, żeby nie dawać mu jakiegoś odpowiedzialnego zadania, bo coś poważnego mógłby nawywijać.