Chcą spotkania z zarządem PGG. Chodzi o podwyżki

fot: Katarzyna Zaremba-Majcher

Zatrudnienie w PGG w 2026 r. ma się zmniejszyć o około 4,3 tys. osób

fot: Katarzyna Zaremba-Majcher

Przedstawiciele Solidarności z Polskiej Grupy Górniczej zwrócili się do zarządu spółki o spotkanie. Chodzi o rozdysponowanie przyszłorocznych podwyżek, których wysokość reguluje umowa społeczna.

„Zakładowa Organizacja Koordynacyjna NSZZ Solidarność Polskiej Grupy Górniczej  zwraca się do Zarządu Polskiej Grupy Górniczej SA o spotkanie ze stroną społeczną w temacie rozdysponowania wskaźnika wzrostu wynagrodzeń na rok 2025 zgodnie z Umową Społeczną” – czytamy w piśmie z 30 października skierowanym do zarządu PGG przez Bogusława Hutka, przewodniczącego Solidarności w PGG.

Jak przypominają związkowcy wzrost wynagrodzeń, który zgodnie z zapisami umowy społecznej na rok 2025 wynosi 3,3 proc.

Polska Grupa Górnicza to największa polska spółka węglowa. W jej skład wchodzi siedem kopalń: KWK ROW (ruchy: Chwałowice, Jankowice, Marcel, Rydułtowy), KWK Ruda (ruch Bielszowice i Halemba), KWK Piast-Ziemowit (ruch Piast i Ziemowit), KWK Bolesław Śmiały, KWK Sośnica, KWK Staszic-Wujek (ruch Murcki-Staszic i Wujek) oraz KWK Mysłowice-Wesoła. Obecnie spółka zatrudnia ponad 36 tys. osób.

MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Masz pamiątki związane z Hutą Pokój? Mogą trafić na wystawę w Wielkim Piecu

W sobotę, 14 listopada, odbędzie się zbiórka pamiątek związanych z Hutą Pokój w Rudzie Śląskiej.

Kopalnia Paryż to historia zagłębiowskiego górnictwa. Od Ksawerego do likwidacji

Kopalnia Paryż należała do grona największych i najstarszych kopalń węgla kamiennego w Zagłębiu Dąbrowskim, choć jej metryka do dziś budzi spory.

Niemcy wracają do węgla, a Polska? Szybki koniec kopalń może okazać się błędem

Dominik Kolorz, Jerzy Markowski i Patryk Białas starli się w debacie netTG.pl i Radia Katowice o przyszłości górnictwa

Mobbing w górnictwie. Dziś uwagi w stylu „bo jak ci przypier…” na dole nie przejdą

Różne miałem zdarzenia w ciągu mojej prawie trzydziestoletniej pracy w charakterze sztygara. Ale to jedno szczególnie zapadło mi w pamięć. Otóż kiedyś miałem w oddziale górnika imieniem Jacek. Niedoszły inżynier. Za co się zabrał, wszystko, mówiąc delikatnie, spartolił. Wiedzieliśmy dobrze o tym, żeby nie dawać mu jakiegoś odpowiedzialnego zadania, bo coś poważnego mógłby nawywijać.