25 listopada świętujemy Dzień Kolejarza

fot: Andrzej Bęben/ARC

"Powrót kolejnych połączeń to odpowiedź na dynamicznie zwiększające się zapotrzebowanie na podróże koleją" - czytamy w komunikacje przewoźnika.

fot: Andrzej Bęben/ARC

25 listopada przypada wspomnienie św. Katarzyny Aleksandryjskiej, która jest m.in. patronką kolejarzy i pracowników kolei. W Polsce na kolei pracuje ponad 90 tys. osób.

Dzień Kolejarza lub Święto Kolejarza od 1991 r. jest obchodzone 25 listopada, w dniu wspomnienia św. Katarzyny Aleksandryjskiej, która jest m.in. patronką kolejarzy. Początki tradycji święta kolejarzy sięgają XIX w., choć nie ma jednej ustalonej daty, a obchody przypadają w różnych dniach w zależności od kraju. Dla przykładu w Polsce wcześniej obchodzono Dzień Kolejarza we wrześniu.

Wg danych Urzędu Transportu Kolejowego na kolei w 2019 r. pracowało 92 189 osób. Największym pracodawcą pozostaje Grupa PKP. W 2020 roku kolej przewiozła 209,2 mln pasażerów i 223,2 mln ton towarów. Był to jednak rok szczególny, który upłynął pod znakiem pandemii ogólnoświatowy kryzys tym wywołany. Dlatego nie powinno dziwić, że wyniki przewozowe były niższe o 126,7 mln osób i 13,2 mln ton ładunków od parametrów zanotowanych w 2019 roku.

MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Masz pamiątki związane z Hutą Pokój? Mogą trafić na wystawę w Wielkim Piecu

W sobotę, 14 listopada, odbędzie się zbiórka pamiątek związanych z Hutą Pokój w Rudzie Śląskiej.

Kopalnia Paryż to historia zagłębiowskiego górnictwa. Od Ksawerego do likwidacji

Kopalnia Paryż należała do grona największych i najstarszych kopalń węgla kamiennego w Zagłębiu Dąbrowskim, choć jej metryka do dziś budzi spory.

Niemcy wracają do węgla, a Polska? Szybki koniec kopalń może okazać się błędem

Dominik Kolorz, Jerzy Markowski i Patryk Białas starli się w debacie netTG.pl i Radia Katowice o przyszłości górnictwa

Mobbing w górnictwie. Dziś uwagi w stylu „bo jak ci przypier…” na dole nie przejdą

Różne miałem zdarzenia w ciągu mojej prawie trzydziestoletniej pracy w charakterze sztygara. Ale to jedno szczególnie zapadło mi w pamięć. Otóż kiedyś miałem w oddziale górnika imieniem Jacek. Niedoszły inżynier. Za co się zabrał, wszystko, mówiąc delikatnie, spartolił. Wiedzieliśmy dobrze o tym, żeby nie dawać mu jakiegoś odpowiedzialnego zadania, bo coś poważnego mógłby nawywijać.