Szkielet mamuta z kopalni piasku podsadzkowego w zbiorach gliwickiego muzeum

Zrekonstruowane szkielety mamuta i nosorożca włochatego to najbardziej okazałe eksponaty wymarłych zwierząt, jakie można oglądać w Zamku Piastowskim w Gliwicach, podległym gliwickiemu muzeum. Odnaleziono je w przeszłości podczas eksploatacji piasku podsadzkowego na potrzeby górnictwa węgla kamiennego.

- Było jeszcze poroże renifera olbrzymiego, ale już go nie mamy - mówi Damian Recław z Działu Historii i Dokumentacji Mechanicznej Muzeum w Gliwicach. - Podobno spodobało się Hermanowi Göringowi.

Eksponatów związanych z górnictwem nie ma w zbiorach gliwickiego muzeum zbyt wiele, ale te, które są, budzą respekt. Najbardziej może rzucać się w oczy mundur górniczy w Dziale Etnografii. Zwiedzający, zwłaszcza dzieci, przystają jednak z uwagą przy rekonstrukcjach szkieletów nosorożca włochatego i mamuta. Ten ostatni stanowi raczej rzadkość w polskich muzeach. Poza Gliwicami, szczątki mamuta eksponowane są w muzeach w Kwidzynie i Warszawie. Gliwicki mamut pochodzi z Pyskowic. Znaleziono go podczas wydobycia piasku podsadzkowego.

Przed drugą wojną światową gliwickie muzeum mogło się poszczycić większą kolekcją znalezisk. Od 1934 r. na drugim piętrze Willi Caro funkcjonowało Górnośląskiego Muzeum Mineralogii i Geologii. Twórcą jego zbiorów, był Max Grundey (1856-1946), wcześniej geodeta pracujący dla Królewskiej Dyrekcji Kolei Żelaznej, którego 74. rocznica śmierci przypadała 16 stycznia. Większości zgromadzonych przez niego zbiorów nie ma już jednak w zbiorach gliwickiej placówki muzealnej. Po drugiej wojnie światowej zostały one przekazane Politechnice Śląskiej w Gliwicach.

W Polsce niejednokrotnie znajdowano szczątki prehistorycznych zwierząt na terenie zakładów górniczych prowadzących eksploatację odkrywkową. Jednym z najbardziej znanych tego rodzaju miejsc na Górnym Śląsku są wyrobiska kopalni iłów w Krasiejowie, gdzie natrafiono na pozostałości wymarłych płazów i dinozaurów.