Zgrupowane w sześciu spółkach

fot: Jarosław Galusek/ARC

Największą spółką węglową w Polsce i Unii Europejskiej jest Polska Grupa Górnicza. Jej stan posiadania to 9 kopalń

fot: Jarosław Galusek/ARC

Przekazanie kopalń Katowickiego Holdingu Węglowego pod skrzydła Polskiej Grupy Górniczej to jeden z ostatnich kroków zmierzających do uporządkowania struktury polskiego górnictwa węgla kamiennego.

Autorzy koncepcji kierowali się przede wszystkim filozofią mającą na celu pogrupowanie zakładów górniczych z uwagi na produkowany przez nie węgiel (energetyczny lub koksowy). Z drugiej strony dążyli do stworzenia kompleksów paliwowo-energetycznych poprzez konsolidację kopalń ze spółkami energetycznymi.

Liczne przekształcenia restrukturyzacyjne, zachodzące w górnictwie w ostatnich kilkunastu miesiącach powodują, że problem z rozeznaniem się w strukturze branży mają nie tylko laicy, ale i górnicy z wieloletnim stażem. Warto więc przypomnieć, jak zorganizowane jest polskie górnictwo węgla kamiennego w 2017 r.

Obowiązki właścicielskie wobec branży sprawuje Ministerstwo Energii, które funkcjonuje od stycznia 2016 r. Wcześniej, przez długie lata, nadzór nad górnictwem należał do kompetencji nieistniejącego już Ministerstwa Gospodarki, które musiało zrzec się w 2015 r. swoich praw na rzecz Ministerstwa Skarbu.

Obecnie na polskiej scenie gospodarczej funkcjonują trzy samodzielne i jednocześnie prywatne kopalnie. Największą z nich jest PG Silesia, należąca do czeskiego koncernu EPH. Dwie pozostałe to niewielkie zakłady Eko Plus i Siltech. Pozostałe kopalnie zgrupowane są w sześciu spółkach, z czego jedna pełni funkcję restrukturyzacyjną. Spółka Restrukturyzacji Kopalń – bo o niej mowa – skupia obecnie 12 zakładów (kopalń bądź ruchów), w których prowadzony jest proces likwidacji. Wśród podmiotów tych znajdują się: Makoszowy, część kopalni Brzeszcze – Brzeszcze Wschód, Centrum, Mysłowice, Boże Dary, Anna, Jas-Mos, Pokój 1, Wieczorek 1, Rozbark V, Krupiński i Kazimierz-Juliusz.

Najmniejszą spółką jest Węglokoks Kraj, należący do Grupy Kapitałowej Węglokoks. W strukturach tego producenta znajduje się jedna dwuruchowa kopalnia Bobrek-Piekary. Właścicielem jednej, kiedyś prywatnej kopalni - lubelskiej Bogdanki - jest energetyczny koncern Enea. Kolejny energetyczny gigant, Tauron Polska Energia, w ramach spółki Tauron Wydobycie zarządza trzema kopalniami. Są to Zakłady Górnicze: Brzeszcze, Janina oraz Sobieski.

Największą spółką węglową w Polsce i Unii Europejskiej jest Polska Grupa Górnicza. Jej stan posiadania to 9 kopalń. Cztery z nich: Murcki-Staszic, Mysłowice-Wesoła, Wujek i Wieczorek, do niedawna należące do Katowickiego Holdingu Węglowego, weszły do PGG 1 kwietnia 2017 r. Obok nich w PGG zgrupowane są trzy kopalnie zespolone. Są to: Ruda (powstała z połączenia kopalń Pokój, Halemba-Wirek i Bielszowice), ROW (Marcel, Jankowice, Chwałowice i Rydułtowy) oraz Piast-Ziemowit. Samodzielnie działają nadal Sośnica i Bolesław Śmiały.

Przedsiębiorstwem specjalizującym się w produkcji węgla koksującego jest Jastrzębska Spółka Węglowa. Jej stan posiadania to cztery kopalnie: Borynia-Zofiówka-Jastrzębie, Budryk, Knurów-Szczygłowice i Pniówek.

MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Masz pamiątki związane z Hutą Pokój? Mogą trafić na wystawę w Wielkim Piecu

W sobotę, 14 listopada, odbędzie się zbiórka pamiątek związanych z Hutą Pokój w Rudzie Śląskiej.

Kopalnia Paryż to historia zagłębiowskiego górnictwa. Od Ksawerego do likwidacji

Kopalnia Paryż należała do grona największych i najstarszych kopalń węgla kamiennego w Zagłębiu Dąbrowskim, choć jej metryka do dziś budzi spory.

Niemcy wracają do węgla, a Polska? Szybki koniec kopalń może okazać się błędem

Dominik Kolorz, Jerzy Markowski i Patryk Białas starli się w debacie netTG.pl i Radia Katowice o przyszłości górnictwa

Mobbing w górnictwie. Dziś uwagi w stylu „bo jak ci przypier…” na dole nie przejdą

Różne miałem zdarzenia w ciągu mojej prawie trzydziestoletniej pracy w charakterze sztygara. Ale to jedno szczególnie zapadło mi w pamięć. Otóż kiedyś miałem w oddziale górnika imieniem Jacek. Niedoszły inżynier. Za co się zabrał, wszystko, mówiąc delikatnie, spartolił. Wiedzieliśmy dobrze o tym, żeby nie dawać mu jakiegoś odpowiedzialnego zadania, bo coś poważnego mógłby nawywijać.