Z notatnikiem na giełdzie

Rynek różnie reaguje na zmiany kadrowe - uważa Bartosz Kulesza

Bartosz Kulesza analityk z Centralnego Domu Maklerskiego Banku PEKAO SA:

KGHM - konsolidacja przy maksimach
JSW - spadkowe odreagowanie

- Po utrzymaniu pozytywnych nastrojów w grudniu i zakończenia roku w okolicach maksimów zapoczątkowanej w czerwcu 2012 r. fali wzrostowej, początek roku przyniósł już wyraźne pogorszenie koniunktury na GPW. Czytelnych powodów fundamentalnych, jakimi można byłoby tłumaczyć spadki jednak brakuje - zwłaszcza, iż warszawski parkiet dość wyraźnie odkleił się od większości parkietów amerykańskich, czy europejskich. Podczas gdy te kontynuowały wzrosty, lub co najmniej konsolidowały się w okolicach szczytowych poziomów, GPW była relatywnie słaba rozwijając rozpoczęty w pierwszych dniach stycznia proces korygowania wcześniejszych wzrostów. Impulsy spływające na rynki były w większości pozytywne, a do najważniejszych należało osiągnięcie porozumienia pomiędzy administracją waszyngtońską i republikanami dotyczącego tymczasowych rozwiązań zmierzających do uniknięcia "klifu fiskalnego", co ma ułatwić prace nad budżetem na 2013 r. Wyższe odczyty indeksów ISM, dobre dane z rynku pracy i wyniki spółek, windowały ceny akcji i indeksy za oceanem na nowe kilkuletnie maksima, a słaby odczyt PKB USA za IVQ2012 nie popsuł panujących tam optymistycznych nastrojów.

Pod względem czynników lokalnych styczeń wyróżnił się dwoma dużymi transakcjami w sektorze bankowym. Sprzedaż pakietów PKO BP (przez BGK i Skarb Państwa) oraz Pekao S.A. (przez UniCredit) była dla inwestorów zaskoczeniem i jako taka powinna zostać odebrana negatywnie z perspektywy stopnia alokacji aktywów w blue chips versus małe i średnie spółki (z korzyścią dla tego drugiego segmentu). Zwiększyło się prawdopodobieństwo plasowania przez Skarb Państwa kolejnych pakietów akcji spółek. Pod względem stopy zwrotu wynik za styczeń wspomnianych banków nie był znacząco gorszy od indeksów WIG20 i WIG, jednak generalnie fakt wyhamowania popytu na akcje dużych spółek był czytelny. Kolejna oczekiwana transakcja to konieczność sprzedaży przez Banco Santander do 1 kwietnia 2013 r. akcji banku BZ WBK za 6 mld zł.

Mimo niemal 200 pkt. spadku na indeksie WIG20 (licząc od szczytu do ostatniego dołka) średnioterminowe perspektywy pozostają dobre. Technicznie, nie ma aktualnie zagrożenia dla kondycji całego trendu wzrostowego, sporo jest bowiem miejsca do poziomów, które odgrywają rolę z punktu widzenia sekwencji coraz wyżej położonych lokalnych minimów. Ostatnie spadki przyjmują postać korekty w trendzie wzrostowym i zgodnie z teorią powinny służyć doważeniu akcji do portfela inwestycyjnego.

Kursy - obraz techniczny

JSW - w długim terminie kurs pozostaje w konsolidacji, w krótkim terminie przewagę ma strona popytowa. Ostatnie sesje to spadkowe odreagowanie, które jak na razie spełnia warunki "formacji flagi". Wsparcia: 90,00 PLN, 86,00 PLN. Opory: 94,55 PLN, 96,75 PLN.

KGHM - konsolidacja przy maksimach w połączeniu z relatywną siłą względem indeksów WIG20 i WIG większe prawdopodobieństwo przypisuje kontynuacji wzrostowego kierunku. Wsparcia: 182,30 PLN, 172,00 PLN. Opory: 194,80 PLN.

TAURON - średnioterminowo walor pozostaje w konsolidacji (5,11 - 4,08 PLN). Krótkoterminowo realizuje korektę spadkową, aktualnie przyjmująca postać struktury ABCD. Dla popytu kluczową kwestią pozostaje obrona wsparcia na 4,38 PLN. Najbliższy opory - 4,63 PLN, 4,76 PLN.

SADOVAYA - po dynamicznej wyprzedaży walor nie potrafi "zdobyć się" na przekonujące odreagowanie, zasadniczo konsolidując się w rejonach zbliżonych do minimów. Co do zasady takie zachowanie kursu faworyzuje stronę podażową, która brak reakcji popytu może wykorzystać do pogłębienia zainicjowanego wcześniej kierunku.

BOGDANKA - układ techniczny w dalszym ciągu za wariant bazowy nakazuje traktować kontynuowanie wzrostów. Lekkie schłodzenie z poziomu ostatnich maksimów przyjmuje postać kanału spadkowego o dość łagodnym nachyleniu. Wsparcia: 132,00 PLN; 128,00 - 126,00 PLN. Opory: 143,00 PLN

NWR - uspokojenie spadków w ramach długoterminowego trendu spadkowego nie musi stanowić zapowiedzi poprawy obrazu technicznego Spółki.

DSS - ostatni okres przyniósł utrzymanie kursu w rejonie minimów, czyli de facto w ramach średnioterminowego obszaru zmienności. Tradycyjnie, bardziej prawdopodobne pozostaje dalsze osuwanie, zwłaszcza iż aktualnie brak jest oznak większego zaangażowania popytu na bieżących poziomach cenowych.