fot: Jarosław Galusek/ARC
Ważnym elementem realizowanego w Wujku programu naprawczego jest zdecydowane ożywienie robót przygotowawczych w obu ruchach kopalni
fot: Jarosław Galusek/ARC
Jeszcze wiosną na biurku dyrektora kopalni Wujek pojawiały się podania pracowników o odejście z kopalni na własną prośbę. Trudno o bardziej czytelny sygnał narastających obaw o przyszłość zakładu. Obecnie - po złym początku roku, spowodowanym głównie pożarem dwóch ścian - do Wujka pomału wraca optymizm. Niewykluczone, że pod koniec roku kopalnia minimalnie zwiększy nawet zatrudnienie, wzmacniając oddział podsadzkowy.
Powody do ostrożnego optymizmu daje harmonijna - ba, wyprzedzająca nawet nieco przyjęty scenariusz - realizacja programu naprawczego. Wdrażanie programu, obliczonego na lata 2012-2020, w tym i przyszłym roku ma przynieść sukcesywne zmniejszanie strat, tak aby poczynając od 2014 r., zakład odzyskał trwałą rentowność.
Do końca lipca kopalnia z nadwyżką realizowała zaplanowane w programie wydobycie i jeszcze lepiej biegła sprzedaż. Dyrektor zakładu Adam Zelek zwraca uwagę zwłaszcza na i tak mocno zweryfikowany w programie w górę w stosunku do pierwotnie planowanego postęp w robotach udostępniających i przygotowawczych. To ważny zwiastun pełnej odbudowy z końcem przyszłego roku frontów produkcyjnych.
Klucz do wybicia się kopalni na trwały zysk w dłuższej perspektywie tkwi w eksploatacji na zawał znajdującego się pod terenami leśnymi pola L. Trwają zabiegi o uzyskanie koniecznych zgód na takie jej prowadzenie. Ich ewentualne fiasko zmusi kopalnię do stosowania technologii podsadzkowej, co - przy postępującej drożyźnie materiałów - niekorzystnie zmieniłoby rachunek.
CZYTAJ WIĘCEJ:
Stopniowa ucieczka od strat
