Wody i torf jak węgiel

W obiegowym mniemaniu uzdrowisko kojarzy się z kuracją lub urlopem w eleganckim kurorcie. W optyce państwowego nadzoru górniczego solanki, wody lecznicze i termalne oraz torf leczniczy są kopalinami, a zatem bezpieczeństwo ich eksploatacji podlega regularnym kontrolom inspektorów Wyższego Urzędu Górniczego. Obecnie na mapie Polski widnieją 43 miejscowości, posiadające status uzdrowisk.

Głównym warunkiem jego nadania jest występowanie na ich obszarze surowców leczniczych, do których – obok wód leczniczych i towarzyszących im gazów (siarkowodór i dwutlenek węgla) – zaliczany jest również torf leczniczy. Surowce te eksploatowane są w 38 uzdrowiskach i wykorzystywane przede wszystkim w lecznictwie, ale też w rozlewnictwie wód mineralnych i leczniczych. Eksploatacją tej właśnie grupy surowców zajmują się uzdrowiskowe zakłady górnicze.

Tylko pozornie ich wydobycie jest pozbawione jakiegokolwiek ryzyka. – W grę wchodzi zagrożenie gazem toksycznym, czyli siarkowodorem, zagrożenie, będące następstwem nagromadzenia się dwutlenku węgla, zagrożenie wybuchem gazu ziemnego oraz wywołane ewentualną erupcją płynów złożowych w następstwie dużych ciśnień w odwiertach. Uzdrowiskowe zakłady należą jednak do bezpiecznej gałęzi górnictwa. Od kilkunastu lat nie odnotowano w nich wypadków śmiertelnych, ciężkich i zbiorowych.

W tym okresie nie doszło też do niebezpiecznych zdarzeń w postaci wybuchów gazów i erupcji płynów złożowych – wyjaśnia Andrzej Kasprzyk, główny specjalista w Departamencie Górnictwa Wyższego Urzędu Górniczego.