Ważny jest styl zarządzania

Dwie sesje w lipcu, trzy w październiku i kolejne trzy na przełomie stycznia i lutego zaplanowano w ramach analizy potencjału kadrowego. Takie trzy etapowe zadania na zlecenie KW SA wykonuje zespół pracowników Uniwersytetu Śląskiego.

W ubiegłym tygodniu odbyły testy i szkolenia dwóch z ośmiu zaplanowanych grup. W każdej są kierownicy działów oraz robót górniczych, nadsztygarzy. Kilku z nich w przyszłości prawdopodobnie będzie dyrektorami kopalń, dla niektórych będą fotele prezesów lub członków zarządu. Przed nimi różne ścieżki awansów.

– Tak dobieraliśmy uczestników danej sesji, by nie dezorganizować pracy poszczególnych kopalń, a ponadto zależało nam, by te szkolenia służyły integracji. Z jednego oddziału jest co najwyżej dwóch-trzech przedstawicieli. Załoga Kompanii jest tak duża, że ludzie mają mało okazji do poznania kolegów z innych oddziałów, dlatego chcemy, aby szkolenia służyły integracji – mówi Krystian Rydarowicz z Biura Strategii Personalnej KW SA.

Sesje testowo-szkoleniowe

Pierwszym etapem analizy potencjału kadrowego był Kwestionariusz Kondycji Organizacyjnej, który otrzymało do wypełnienia blisko trzy tysiące pracowników Kompanii. Zarząd ma już wnioski z tego ankietowego sondażu opinii, które mogą pomoc w usprawnieniu funkcjonowania spółki. Naukowa analiza weszła w kolejny etap, którym są sesje testowo-szkoleniowe. Każda ma podobny scenariusz. Pierwszego dnia uczestnicy wypełniają długi test psychologiczny, drugiego mają kilkugodzinne warsztaty szkoleniowe z zakresu efektywnego zarządzania zespołem.

– Pytania testowe dotyczyły naszych zachowań i reakcji oraz stosunku do ludzi. Badanie było ciekawe. Nie znamy jeszcze wyników – zapewniają Grzegorz Florian, kierownik robót i Joachim Nowak, główny inżynier wentylacji, obaj z kopalni „Bielszowice”.

Każdy z 280 uczestników „Diagnozy potencjału kadrowego” dostanie analizę swoich predyspozycji kierowniczych po opracowaniu przez naukowców raportu zbiorczego, który jest ostatnim (trzecim) etapem badania. Z warsztatów mogli wyciągnąć praktyczne wnioski zaraz po zakończeniu szkolenia. Każdą z lipcowych sesji prowadziło dwoje trenerów: dr Małgorzata Chrupała-Pniak i dr Jarosław Polak ze Szkoły Zarządzania UŚl.

– Podzielono nas na pięć zespołów i co ciekawe, choć każdy sporządzał listę utrudnień w pracy oddzielnie, to niemal wszystko się pokrywało. Jesteśmy z różnych kopalń, ale mamy takie same problemy – zauważa nadsztygar Kazimierz Wawrzyńczyk z kopalni „Rydułtowy-Anna”.

Te same problemy

Uczestnicy pierwszej sesji wśród utrudnień w pracy wskazywali urlopy na żądanie, absencję chorobową, destrukcyjną działalność niektórych związkowców, brak wykwalifikowanych pracowników. Aktywnymi metodami uczyli się efektywnej pracy zespołowej. Wykonując podobne zadanie doświadczyli, że nie wszyscy wykonali je dobrze i w tym samym czasie. Kluczem do sukcesu była dobra komunikacja i relacja pomiędzy osobami tworzącymi grupę, dobraną na zasadzie losowej. W zadaniowym zespole każdy ma wiele ról do spełnienia: może być liderem, człowiekiem akcji, siewcą pomysłów, człowiekiem grupy, dbającym o dobre relacje, człowiekiem kontaktów, sędzią, perfekcjonistą, praktycznym realizatorem lub specjalistą szukającym rozwiązania samodzielnie.

W tych rolach ludzie się zmieniają, nikt nie jest liderem od początku do końca zadania. Na zakończenie warsztatów każdy z uczestników ocenił, jakie role pełnił każdy z jego kolegów. To była informacja o indywidualnych predyspozycjach i wnioski do przemyślenia.