Warmińsko-mazurskie: biogazownia zasili domy w Boleszynie

20 mln zł kosztowała budowa pierwszej na Warmii i Mazurach biogazowni rolniczej w Boleszynie koło Grodziczna. Otwarta w piątek instalacja zasili w prąd i energię cieplną gospodarstwa domowe oraz szkołę i świetlicę wiejską.

Unijne dofinansowanie inwestycji wynosi 11 mln zł.

W biogazowni, która należy do przedsiębiorstwa zajmującego się hodowlą trzody chlewnej, do produkcji energii wykorzystywane są odpady gorzelnicze, kukurydza i gnojowica. Jak powiedział PAP wójt gminy Grodziczno Kazimierz Konicz, biogazownia ma moc 1 MW. Dostarczy prąd na potrzeby firmy, ale także na potrzeby mieszkańców Boleszyna.

Energią z biogazowni zasilane będą domy prywatne i budynki użyteczności publicznej, takie jak szkoła, w której uczy się 60 dzieci, oraz świetlica wiejska.

Jak podkreślił wójt, dzięki biogazowni mieszkańcy zyskali finansowo na tym, że zastąpili ogrzewanie węglem i drewnem - energią cieplną z instalacji. Średnio opalanie domu jednorodzinnego węglem i drewnem kosztuje rocznie około 5 tys. zł, tymczasem koszt ogrzewania energią z biogazowni szacowany jest na około 2 tys. zł rocznie.

W najbliższym czasie inwestor planuje uruchomić jeszcze suszarnię odpadów organicznych pochodzących z gospodarstwa rolnego, z których będzie produkował nawóz. Dzięki tej inwestycji ma powstać 15 miejsc pracy.

MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Masz pamiątki związane z Hutą Pokój? Mogą trafić na wystawę w Wielkim Piecu

W sobotę, 14 listopada, odbędzie się zbiórka pamiątek związanych z Hutą Pokój w Rudzie Śląskiej.

Kopalnia Paryż to historia zagłębiowskiego górnictwa. Od Ksawerego do likwidacji

Kopalnia Paryż należała do grona największych i najstarszych kopalń węgla kamiennego w Zagłębiu Dąbrowskim, choć jej metryka do dziś budzi spory.

Niemcy wracają do węgla, a Polska? Szybki koniec kopalń może okazać się błędem

Dominik Kolorz, Jerzy Markowski i Patryk Białas starli się w debacie netTG.pl i Radia Katowice o przyszłości górnictwa

Mobbing w górnictwie. Dziś uwagi w stylu „bo jak ci przypier…” na dole nie przejdą

Różne miałem zdarzenia w ciągu mojej prawie trzydziestoletniej pracy w charakterze sztygara. Ale to jedno szczególnie zapadło mi w pamięć. Otóż kiedyś miałem w oddziale górnika imieniem Jacek. Niedoszły inżynier. Za co się zabrał, wszystko, mówiąc delikatnie, spartolił. Wiedzieliśmy dobrze o tym, żeby nie dawać mu jakiegoś odpowiedzialnego zadania, bo coś poważnego mógłby nawywijać.