W łaziskiej kopalni zastosowano rozwiązanie będące efektem wymiany doświadczeń pomiędzy kadrą inżynierską kopalń PGG
fot: Kajetan Berezowski
Załoga Oddziału G3 pomyślnie przeprowadziła rozruch ściany 613. Wyjechali z rozcinki, uzyskując postęp 20 m i pełny zawał skał stropowych
fot: Kajetan Berezowski
W kopalni Bolesław Śmiały, już po raz drugi z rzędu, zastosowano układ z sekcją wchodzącą częściowo w obrys chodnika nadścianowego. Rozwiązanie doskonale się sprawdza. Dzięki niemu likwidacja chodnika z frontem ściany jest bezpieczniejsza i efektywniejsza.
Łaziska kopalnia realizuje terminowo swoje plany. Mimo prawie trzytygodniowego przestoju, związanego z pandemią koronawirusa, załodze Oddziału GZL udało się terminowo oddać do eksploatacji ścianę 613 w pokładzie 326. Górnicy pracowali pod czujnym okiem sztygara oddziałowego Bartosza Hirsza oraz kierownika robót ds. zbrojeń i likwidacji Roberta Kamińskiego. Rozruch ściany prowadził Oddział G3. Górnicy w ciągu dwóch tygodni z sukcesem wyjechali z rozcinki, uzyskując postęp 20 m i pełny zawał skał stropowych.
Zbędne obkładanie sekcji
– Ściana ma 1060 m wybiegu, 200 m długości i 2,2 m wysokości. Prowadzona jest na zawał. W sumie zabudowano w niej 130 sekcji typu FRS-10/22. Co ważne, po raz drugi zastosowaliśmy układ z sekcją wchodzącą częściowo w obrys chodnika nadścianowego. Czas nawrotu kombajnu jest w tym przypadku dużo szybszy. Do tej pory kombajnista musiał zatrzymywać maszynę, trzeba było obłożyć sekcje połowicami i zabudować stalowe stropnice we wnęce. Teraz jest to zbędne. Dzięki tej zmianie likwidacja chodnika z frontem ściany stała się bezpieczniejsza i efektywniejsza, a wydobycie większe. I te właśnie przesłanki zdecydowały o zastosowaniu w ścianie systemu prowadzenia sekcji częściowo wchodzącej w obrys wyrobiska. Jest to rzadko stosowane w polskim górnictwie, a w naszym przypadku było efektem wymiany doświadczeń pomiędzy kadrą inżynierską zakładów górniczych należących do Polskiej Grupy Górniczej. Sprawdziło się doskonale m.in. w kopalni Marcel – zdradza Miron Płaczek, kierownik robót górniczych ds. wydobycia w kopalni Bolesław Śmiały.
Przypomnijmy, że rozwiązanie, o którym mowa, sprawdziło się również w łaziskiej kopalni, w ścianie 618 w pokładzie 326. Kończy ona właśnie swój bieg. Była jedną z bardziej wydajnych w ciągu ostatnich lat. Miała 1020 m wybiegu, 200 m długości. Była prowadzona na wysokość 3 m. Urabianie realizowano tam kombajnem Eickhoff SL300, a średni postęp miesięczny kształtował się na poziomie 100 m.
Trudne warunki stropowe
– Mimo bardzo trudnych warunków stropowych załoga Oddziału G9, kierowanego przez sztygara oddziałowego Grzegorza Foksa, doskonale sobie radziła. Ściana 618 była ścianą wiodącą i to dzięki niej kopalnia Bolesław Śmiały realizowała zadanie na poziomie 6000 t/d – dodaje Miron Płaczek.
Podczas gdy brygady Oddziału GZL stają przed kolejnym dużym wyzwaniem, polegającym na przezbrojeniu ściany 618 na 617, która ma rozpocząć swój bieg na przełomie grudnia i stycznia, załoga oddziału G3, któremu szefuje sztygar oddziałowy Rafał Jendrysik, wybiera ścianę 612, do której wraca po rozruchu 613.
– Dobrze się nam pracuje. Przyznam jednak, że nie byłoby postępu rzędu 140 m, gdyby nie obudowa Glinik-12/23, która została wzorowo wyremontowana i dostosowana przez Zakład Remontowo-Produkcyjny Polskiej Grupy Górniczej. Nie jest żadną tajemnicą, że eksploatacji ściany towarzyszą dość trudne warunki stropowe – wskazuje Rafał Jendrysik.
Żeby było ciekawiej, ściany 613 i 612 są wybierane w zasadzie po sąsiedzku, ze względu na ich usytuowanie dokładnie obok siebie. Posiadają wręcz identyczne parametry. Ich eksploatacji towarzyszy niewielkie na szczęście zagrożenie wodne.
Problemem w łaziskiej kopalni są niestety dość duże odległości frontów wydobywczych od szybu zjazdowego. Z tego m.in. względu ściany fedruje się w obłożeniu pięciozmianowym. Statystycznie czas potrzebny na przekazanie narzędzi i pilota kombajnu nie przekracza kilkunastu minut. Na uwagę zasługuje także dobrze zorganizowany transport dołowy kolejkami spągowymi i podwieszanymi. Odcinki do przejścia pieszo, dzielące górników od ścian, sięgają obecnie co najwyżej 100 m. Ma to niemały wpływ na wyniki ekonomiczne. Łaziska kopalnia może się zresztą pochwalić jednym z najefektywniejszych czasów pracy ze wszystkich zakładów PGG.
Warto na koniec wspomnieć, że w samym pokładzie 326 kopalni Bolesław Śmiały, w którym obecnie prowadzone jest wydobycie węgla, zaplanowanych jest do wybrania jeszcze siedem kolejnych ścian.
