fot: ARC
fot: ARC
Europejska dyrektywa metanowa wisi nad polskim górnictwem węgla kamiennego, jak miecz Damoklesa. Czy uda się zmodyfikować te zapisy? Jaką przyszłość ma przed sobą polski węgiel brunatny? M.in. na te pytania Czytelnicy znajdą odpowiedź w najnowszym wydaniu Górniczej, która ukaże się w piątek 21 kwietnia.
Najbliższe tygodnie mogą zadecydować o przyszłości polskiego górnictwa. Branża, która miała na ustalonych warunkach – zapisanych w umowie społecznej – funkcjonować do 2049 r., od europejskich decydentów otrzymała kolejny cios. Tym razem jest to projekt rozporządzenia metanowego, którego zapisy mówią o dopuszczalnej ilości emisji tego gazu w przeliczeniu na tysiąc wydobytych ton. Każda ponadprogramowa emisja to kary, których skala w zasadzie powoduje likwidacje większości polskich kopalń. W Polsce już od kilku tygodni podejmowane są działania mające zmodyfikować zapisy tych regulacji. Zaangażowali się w nie: rząd, eurodeputowani, parlamentarzyści, szefowie spółek górniczych i strona społeczna. O tym problemie, w artykule „Groźba metanowa”, pisze red. Maciej Dorosiński.
W dniach 17-19 kwietnia w Bełchatowie odbył się XI Międzynarodowy Kongres Górnictwa Węgla Brunatnego. Podczas imprezy naukowcy i eksperci związani z branżą dyskutowali nad wciąż istotną rolą węgla brunatnego dla bezpieczeństwa energetycznego Polski oraz zastanawiali się, jaka będzie przyszłość pogórniczych regionów. „Jaka przyszłość brunatnego?” to tekst red. Jacka Madei, który przysłuchiwał się obradom w Bełchatowie.
W kopalni Staszic-Wujek rozpoczęła się realizacja projektu budowy centralnej klimatyzacji – odnotowuje red. Kajetan Berezowski w artykule „Dla komfortu i bezpieczeństwa”. Ma ona zapewnić ciągłość pracy zakładu górniczego. Już za dwa lata obejmie swym zasięgiem wszystkie kluczowe fronty robót. Inwestycja poprawi warunki klimatyczne w wyrobiskach dołowych kopalni oraz umożliwi udostępnienie kolejnych ścian wydobywczych na poziomie 900 m.
Wyjątkowo dobre wyniki notuje załoga ruchu Ziemowit kopalni Piast-Ziemowit przy wybieraniu swej pierwszej metanowej ściany. W lutym górnicy zanotowali tam postęp ponad 160 m. Dobre tempo robót utrzymywane jest również na przygotówkach. Pisze o tym w artykule „Ziemowit znów pokazał klasę” red. Kajetan Berezowski.
Red. Berezowski jest również autorem tekstu „Większy potencjał Silesii”. Jak zauważa czechowicka kopalnia należąca do spółki Bumech stawia na ciągłą poprawę bezpieczeństwa pracującej załogi. Walczy m.in. z zapyleniem oraz skutecznym gaszeniem iskier powstałych w trakcie urabiania w ścianach i przodkach. Inwestuje przy tym w kogenerację i ma ambicję zwiększyć sprzedaż produkowanego surowca.
Z kolei red. Maciej Dorosiński odwiedził kopalnię Krupiński, która w drugiej połowie tego roku przejdzie do historii. Wtedy jej fizyczna likwidacja ma dobiec końca. Zakład - zgodnie z procedurami obowiązującymi w Spółce Restrukturyzacji Kopalń - trafi do Oddziału Kopalnie Węgla Kamiennego w Całkowitej Likwidacji. Zanim jednak to się stanie, na terenie zakładu jest jeszcze wiele do zrobienia. Artykuł zilustrowany jest wyjątkowymi zdjęciami likwidowanej kopalni oraz QR-kodem, po którego zeskanowaniu telefonem zobaczymy film z likwidacji wież Krupińskiego.
Jakie były pierwsze odczucia rodzin górniczych powracających do Polski po wojnie? Czy wszystkie materiały z dochodzeń prowadzonych przez nadzór górniczy w latach 50. ub. stulecia są jawne? Na te i inne pytania odpowiadają publikacje dr. Zenona Szmitdke, wybitnego historyka polskiego górnictwa. Jego sylwetkę w dziale „Po szychcie przedstawia red. Kajetan Berezowski.
Życzymy miłej lektury.
Numery: aktualny i archiwalne Trybuny Górniczej są udostępniane za darmo 30 dni od daty publikacji. W celu dostępu natychmiastowego zachęcamy do zakupu subskrypcji premium: https://nettg.pl/premium
