Uczcili pamięć zmarłych tragicznie górników

fot: Katarzyna Zaremba-Majcher

Na skutek wybuchu metanu życie straciło 20 osób, a 36 zostało rannych

fot: Katarzyna Zaremba-Majcher

+22 Zobacz galerię

Galeria
(25 zdjęć)

Płonące znicze, kwiaty, poczty sztandarowe i wspólna modlitwa - tak uczczono pamięć górników, którzy 16 lat temu zginęli w kopalni Wujek Ruch Śląsk. To była jedna z największych katastrof w historii polskiego górnictwa. Na skutek wybuchu metanu życie straciło 20 osób, a 36 zostało rannych.

Uroczystości rozpoczęła Msza Święta w kościele pw. Trójcy Przenajświętszej w Rudzie Śląskiej odprawiona w intencji tragicznie zmarłych górników, ich rodzin oraz poszkodowanych. Następnie uczestnicy udali się do pobliskiego Parku Pamięci, gdzie od 2023 roku znajduje się pomnik ku czci poległych górników. Złożono wieńce oraz ustawiono 20 zniczy, symbolizujących ofiary tej tragedii.

W wydarzeniu wzięli udział m.in. Zarząd Spółki Restrukturyzacji Kopalń: prezes Jarosław Wieszołek oraz wiceprezesi Anna Bińkowska i Mariusz Jończyk, a także prezydent Rudy Śląskiej Michał Pierończyk, dyrekcja oddziałów SRK: Kopalnie Węgla Kamiennego w Całkowitej Likwidacji oraz Centralny Zakład Odwadniania Kopalń, a także przedstawiciele załogi i rodziny ofiar katastrofy. Ponadto obecni byli przedstawiciele marszałka województwa śląskiego, SITG oraz związków zawodowych.

MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Masz pamiątki związane z Hutą Pokój? Mogą trafić na wystawę w Wielkim Piecu

W sobotę, 14 listopada, odbędzie się zbiórka pamiątek związanych z Hutą Pokój w Rudzie Śląskiej.

Kopalnia Paryż to historia zagłębiowskiego górnictwa. Od Ksawerego do likwidacji

Kopalnia Paryż należała do grona największych i najstarszych kopalń węgla kamiennego w Zagłębiu Dąbrowskim, choć jej metryka do dziś budzi spory.

Niemcy wracają do węgla, a Polska? Szybki koniec kopalń może okazać się błędem

Dominik Kolorz, Jerzy Markowski i Patryk Białas starli się w debacie netTG.pl i Radia Katowice o przyszłości górnictwa

Mobbing w górnictwie. Dziś uwagi w stylu „bo jak ci przypier…” na dole nie przejdą

Różne miałem zdarzenia w ciągu mojej prawie trzydziestoletniej pracy w charakterze sztygara. Ale to jedno szczególnie zapadło mi w pamięć. Otóż kiedyś miałem w oddziale górnika imieniem Jacek. Niedoszły inżynier. Za co się zabrał, wszystko, mówiąc delikatnie, spartolił. Wiedzieliśmy dobrze o tym, żeby nie dawać mu jakiegoś odpowiedzialnego zadania, bo coś poważnego mógłby nawywijać.