Pięć oddziałów wydobywczych z kopalń węgla kamiennego, rud miedzi i gazu ziemnego zostało laureatami konkursu "Bezpieczny Oddział". Został on ogłoszony przez - działającą przy Wyższym Urzędzie Górniczym - Fundację Bezpieczne Górnictwo im. prof. Wacława Cybulskiego - poinformowała nettg.pl Jolanta Talarczyk, rzecznik prasowy WUG.
Konkursowa kapituła - jej pracom przewodniczył Józef Koczwara, dyrektor Departamentu Energomechanicznego WUG - tytuł "Bezpiecznego Odziału" postanowiła wczoraj przyznać następującej piątce: G-1 z kopalni "Bobrek-Centrum" (KW SA), G-3 z kopalni "Krupiński" (JSW SA), G-61 z Zakładu Górniczego "Polkowice-Sieroszowice" (KGHM Polska Miedź SA), Kopalni Gazu Ziemnego "Tarnów II" (PGNiG SA) oraz G-1 z LW "Bogdanka" wydobywający węgiel techniką strugową.
- Niektóre oddziały są nieliczne, natomiast inne zatrudniają blisko 100-osobową załogę. Trudno w matematyczny sposób wymierzyć i porównać efekty ich pracy. Braliśmy pod uwagę liczbę wypadków, warunki w jakich pracują oraz wyniki przeprowadzanych kontroli. Oddziały wydobywcze, które w naszym przekonaniu zasługują na wyróżnienie nie miały w mijającym roku żadnych kar i co najistotniejsze - kończą kolejny rok bez śmiertelnych lub ciężkich wypadków przy pracy. Maleje w nich także liczba lekkich urazów. Uhonorowane zostaną równorzędnymi statuetkami - uzasadnia wybór doc. dr hab. inż. Krzysztof Cybulski, prezes zarządu Fundacji Bezpieczne Górnictwo im. prof. Wacława Cybulskiego.
Kierownikom wyróżnionych oddziałów wydobywczych dyplomy uznania i honorowe statuetki zostaną wręczone podczas uroczystości barbórkowej WUG, która odbędzie się 3 grudnia br.
Węgiel kamienny
W tej katastrofie oficjalnie zginęło 24 górników, ale ofiar mogło być znacznie więcej
Dwadzieścia cztery osoby – to oficjalna liczba ofiar katastrofy, do której doszło 18 lipca 1956 roku w kopalni Boże Dary w katowickich Murckach. Nieoficjalnie mówi się, że ofiar – wybuchu gazów pożarowych i pyłu węglowego może być więcej. W kopalni pracowali więźniowie polityczni pozbawieni praw publicznych. Ich życia nie wliczano do oficjalnych statystyk.
