Tobiszowski: odwrócić szablonowy sposób myślenia
fot: Witold Gałązka/ARC
Dzieje się coś bardzo pozytywnego w dyskusjach o miksie energetycznym, że środowiska, które są jakby po obu stronach, jeśli chodzi o interes w polskiej energetyce - zaczynają zauważać, że są sobie potrzebne - ocenił wiceminister Grzegorz Tobiszowski
fot: Witold Gałązka/ARC
- Może warto odwrócić szablonowy sposób myślenia o ograniczaniu emisji i rozpocząć dialog o zwiększeniu zagospodarowania i pochłaniania CO2 - proponuje wiceminister energii Grzegorz Tobiszowski podczas konferencji klimatycznej Społeczny PRE _COP24 w Brukseli.
- Dotychczas odbyły się w Polsce dwie konferencje w ramach inicjatywy Społeczny Pre_COP24, tj. w Tucznie i Katowicach. Z przedstawionych referatów i wypowiedzi uczestników wyłaniają się pewne kluczowe wnioski.
Po pierwsze dyskusja na poziomie UE prowadzona jest wokół problemu ograniczania emisji. Może warto odwrócić ten szablonowy sposób myślenia i rozpocząć dialog o zwiększeniu zagospodarowania i pochłaniania CO2. Mam tutaj na myśli na przykład redukcję emisji CO2 w wyniku wzrostu pochłaniania gazów cieplarnianych przez gleby rolne, leśne, lasy i torfowiska. Redukcja emisji to poprawa jakości powietrza. Wzrost pochłaniania to także wzrost produkcyjności gleb czy ochrona bioróżnorodności.
Po drugie trzeba dokonać pogłębionej analizy podjętych przez ostatnie 25 lat decyzji w zakresie środowiska. Działania te powinny dać odpowiedź na pytanie: czy nakłady na realizację polityki klimatycznej są współmierne do osiągniętych efektów. Nałożenie rygorystycznych wymagań klimatycznych przekłada się wprost na konkurencyjność gospodarki przenoszenie miejsc pracy w inne rejony świata. Takie z kolei wydarzenia gospodarcze są niekorzystne dla: rynku pracy, zasobności obywateli czy rozwoju przemysłu państw UE.
Projekt długoterminowej strategii UE powinien również uwzględniać wpływ na regiony i państwa członkowskie najbardziej uzależnione od węgla, a także proponować odpowiednie działania i wsparcie na szczeblu UE, aby zapewnić sprawiedliwą transformację na gospodarki mniej zależne od węgla dla wszystkich obywateli.
Niezwykle ważny jest prymat wymiaru gospodarczego. Nacisk powinien zostać położony na podniesienie wartości europejskiej gospodarki i podniesienie jej konkurencyjności w skali globalnej równocześnie wspierającej sprawiedliwość społeczną.
Należy zwrócić uwagę, że dla niektórych państw członkowskich ścieżka osiągnięcia ambicji europejskich co do redukcji emisji w wymiarze krajowym w długofalowym horyzoncie będzie znacznie mniej dotkliwa w porównaniu do szeregu pozostałych państw członkowskich. Powinno to być w znacznym stopniu brane pod uwagę przez twórców strategii.
