ecik

Zaznaczam, że do wyboru tematu dzisiejszego felietonu zainspirował mnie mój kolega redakcyjny, a jego przemyślenia (za zgodą etc.) również będą tu przytoczone. Ale zanim dojdziemy do sensu stricto, zacznijmy od sensu largo. I w tym momencie, jestem pewien, nie wszyscy zrozumieli, o co mi chodzi. Dlatego na wszelki wypadek zapewniam, że nikogo nie obraziłem, lecz wprowadzam

Nasycenie uczuciami patriotycznymi części naszego społeczeństwa sięgnęło zenitu. Przypomina to parę nasyconą w kotle energetycznym. Już nie tylko z okazji świąt i rocznic, ale na co dzień. W niektórych ludzkich wnętrzach nastąpiło takie zagęszczenie „świętej miłości kochanej ojczyzny", że musi dochodzić do jej stałych erupcji, gdyż powstrzymywanie tego

STARZY RAMOLE JAK DZIECI W SZKOLE...Proces sukcesywnego dziecinnienia naszego społeczeństwa zauważam od wielu lat. Przebiega on dwutorowo, stopniowo i coś mi się zdaje, że na razie nieodwracalnie. Niestety, nie dotyczy on sfery demografii – bo tu raczej następuje coś odwrotnego. Nawet zastanawiałem się, czy nie jest to rodzaj rekompensaty za niepowodzenia na polu prokreacji.

Blondyneczka wróciła właśnie po pierwszym dniu w szkole w nowym roku do domu: - Mamusiu, mamusiu - krzyczała od progu. - Dzisiaj na matematyce liczyliśmy. Wszystkie dzieci potrafiły liczyć tylko do czterech, a ja policzyłam aż do dziesięciu.

Do policjanta przybiegają dwaj zdyszani chłopcy.- Panie władzo! Panie władzo! Tam za rogiem nasz nauczyciel...- Miał wypadek?- Nie! Źle zaparkował!

Pacjent do pacjenta:- Czyś ty zwariował? Uciekać z sali operacyjnej? Czegożeś się przestraszył?- Bo pielęgniarka mówiła: "Nie ma się czego bać, to prosta, rutynowa operacja".- No właśnie, a ty i tak uciekłeś.- Ale ona to mówiła do chirurga...

Dawno, dawno temu, kiedy rozpoczynałem poznawanie dziennikarskiego fachu, starsi koledzy pouczyli mnie, że jest kilka dziedzin, na które zawsze można liczyć, gdy potrzebny jest krytyczny materiał, a nic odkrywczego nie przychodzi do głowy. Były to: fatalnie działająca komunikacja, czystość, a właściwie jej brak w ubikacjach publicznych, zwiędłe warzywa na straganach,

Przypatruję się ja i przysłuchuję aferze wokół bursztynowo-złotego geszeftu, założonego przez pewnego młodego, zdolnego recydywistę, i nie mogę wyjść z podziwu dla czegoś, co nazwałbym „erystycznym cwaniactwem". Jeśli słowo „erystyka" jest niezrozumiałe, to polecam słowniki i internet. Co to cwaniactwo, to każdy chyba wie, bo nasz kraj pławi się w