To pięciodniowe spotkanie przedstawicieli 44 państw ma nie tylko znaczenie prestiżowe i promocyjne, ale przede wszystkim gospodarcze i polityczne. Obradom towarzyszy Światowa Wystawa Górnicza – World Mining Expo. Znaczenie górnictwa dla energetyki, a tym samym gospodarki światowej jest bezsporne. Dlatego w dyskusjach menedżerów i naukowców będą brali udział także politycy. XXI Światowy Kongres Górniczy odbędzie się pod patronatem prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego. Premier Donald Tusk zapowiedział swoją obecność w uroczystości otwarcia Kongresu.
– Spodziewamy się przyjazdu ministrów z kilku państw. Wśród uczestników kongresu najliczniejsze delegacje będą z Indii i Ukrainy – powiedział „TG” dr inż. Jerzy Kicki, przewodniczący Komitetu Organizacyjnego XXI Światowego Kongresu Górniczego oraz Światowej Wystawy Mining Expo 2008.
Bieżące informacje o obradach będą dostępne na stronach internetowych Kongresu i portalu teberia.pl. Kongres będzie transmitowany on-line.
Otwarcie z artystycznym rozmachem
XXI Światowy Kongres Górniczy gościł będzie w Krakowie, Katowicach, Lublinie, Bełchatowie i Wieliczce, a światową wystawę maszyn i urządzeń dla przemysłu wydobywczego będzie można zwiedzać w Sosnowcu.
„Nowe wyzwania i szanse dla górnictwa” – to temat przewodni XXI świtowego Kongresu Górniczego, do którego zgłoszono aż 250 referatów z 44 państw. Obrady z wielkim rozmachem zainaugurowane zostaną w niedzielę w Krakowie. Osobom nie związanym z górnictwem obywający się w Polsce kongres zapewne będzie się kojarzył z wydarzeniami artystycznymi. Poniedziałkowe widowisko na krakowskim Rynku przyciągnie prawdopodobnie wielotysięczną publiczność i kilka stacji telewizyjnych. Nie da się wszak nie zauważyć koncertowego przemarszu ulicami Krakowa 12 orkiestr górniczych wraz z uczestnikami kongresu w świetle pochodni, który będzie zwiastunem plenerowego widowiska – „Tradycje górnicze – Skok przez skórę”. Wśród imprez towarzyszących znalazły się wystawy: fotografii, malarstwa, filatelistyczna, przegląd filmów Kazimierza Kutza, na które wstęp jest bezpłatny.
Sesje wyjazdowe
Uczestnicy kongresu gościć będą nie tylko w najpiękniejszych aulach stolicy Małopolski. Przygotowano dla nich także sesje wyjazdowe, które odbędą się w Katowicach, Lubinie, Bełchatowie i Wieliczce. Dzięki temu zaprezentowanie zostanie całe spektrum polskiego górnictwa, począwszy od jego najpiękniejszych zabytków, po najnowocześniejsze technologie wydobywania różnorodnych kopalin.
Gościem specjalnym XXI Kongresu będzie Mieczysław Najberg, autor książki „Historia Światowych Kongresów Górniczych”, który uczestniczył w 17 poprzednich, międzynarodowych zgromadzeniach ekspertów i menedżerów górnictwa. Jego wspomnienia i ustalenia faktograficzne będą jedną z pamiątek, które uczestnicy wywiozą z Polski. A jedną z najcenniejszych będą Medale 50-lecia Światowych Kongresów Górniczych, przygotowane przez Mennicę Państwową według projektu prof. Hanny Jelonek – cenionej artystki związanej z ASP w Warszawie.
Trzy wątki
50-lecie światowych kongresów górniczych skłania do refleksji historycznej, podsumowania dorobku poprzednich międzynarodowych spotkań menedżerów i naukowców i wybiegania myślą w przyszłość. Na tych trzech zagadnieniach będzie koncentrowało się wystąpienie prof. Józefa Dubińskiego, prezydenta Światowej Organizacji Kongresów Górniczych.
Podczas pierwszego dnia obrad wiele osób będzie nawiązywało do zasług naukowych i dokonań organizatorskich prof. Bolesława Krupińskiego, który pół wieku temu zainicjował te cykliczne międzynarodowe spotkania, odbywające się co dwa-trzy lata, za każdym razem w innym państwie.
Pierwszy kongres zorganizowano w 1958 roku w Warszawie. Uczestniczyły w nim delegacje 13 państw. Zaprezentowano 66 referatów ujętych w 10 bloków tematycznych. Mówiono wtedy m.in. o osuszaniu i degradacji złóż, organizacji budowy kopalń, zagospodarowaniu okręgu górniczego, metodach poszukiwania i szacowania złóż do celów budowy kopalń. Na XXI kongresie będzie aż 16 sesji i prawie cztery razy więcej uczestników i referatów.
Z Niwki do Genewy
Być może tegoroczne obrady za 50 lat będą wymieniane wśród najbardziej znaczących, na równi z tym pierwszym kongresem, który był naukowo-meneżerskim pomostem ponad podziałami na przeciwstawne bloki polityczne. 50 lat temu warszawskie spotkanie pokazało światu pozycję Polski i ogromny postęp w dziedzinie, w której dawniej nie miała znaczenia naukowego. Ten fakt mocno akcentuje Robert Jarocki w biograficznej książce o osiągnięciach prof. Krupińskiego „Z Niwki do Genewy” (Wydawnictwo Literackie, Kraków 1980). Czy Polska utrzyma pozycję lidera w światowym górnictwie, pokaże czas i skuteczność w rozwiązywaniu problemów związanych z eksploatacją i przetwarzaniem surowców.
Przed rokiem – w dniach 19–21 września – w Krakowie odbył się Polski Kongres Górniczy. Zważywszy, że było to pierwsze tego rodzaju spotkanie ludzi, związanych z krajowym przemysłem wydobywczym, zdumiewał rozmach tego wydarzenia. Wbrew pierwotnym założeniom organizatorów, że kongres zgromadzi co najwyżej 600-700 osób, do Krakowa zjechało przeszło tysiąc uczestników. W trakcie PKG – nie licząc wyjazdów do kopalń i wydarzeń kulturalnych – wygłoszono ponad 400 referatów. Wystąpienia i dyskusje – obok plenarnej – przebiegały w aż 13 sesjach tematycznych.
W lakonicznym podsumowaniu trzydniowego mityngu ludzi, związanych z polskim przemysłem wydobywczym, prof. Antoni Tajduś, przewodniczący Rady Programowej PKG trzykrotnie powtórzył słowo „energia”. I nie dotyczyło ono wyłącznie oczywistego związku rozwoju górnictwa z energetycznym bezpieczeństwem Polski. Słowo „energia” profesor wyraźnie łączył też z intelektualną i wytwórczą żywotnością krajowego górnictwa.
– Jednym z sukcesów Polskiego Kongresu Górniczego jest m.in. to, że zgromadził tak liczną reprezentację całego polskiego środowiska górniczego. Efekt skali tych obrad uświadomił uczestnikom siłę i znaczenie przemysłu wydobywczego, którego nie można postrzegać tylko przez pryzmat jednej kopaliny. Na kongresie spotkali się przedstawiciele górnictwa węgla kamiennego i brunatnego, miedziowego, soli, siarki i kopalin pospolitych. Głównym wątkiem prowadzonych dyskusji jest prawda, że szeroko rozumiany przemysł wydobywczy decyduje o potencjale gospodarczym i rozwojowym Polski – mówił przed rokiem w Krakowie prof. Antoni Tajduś.
Ale oprócz merytorycznych wartości PKG wszyscy jego uczestnicy – a zwłaszcza liderzy Rady Programowej i Komitetu Organizacyjnego – mieli świadomość, że krakowskie spotkanie jest próbą generalną przed wydarzeniem dużo większego kalibru, czyli przed, rozpoczynającym się właśnie, XXI Światowym Kongresem Górniczym. Wprost akcentował tę okoliczność dr Jerzy Kicki, przewodniczący Komitetu Organizacyjnego PKG.
– Kongres był testem polskiej sprawności organizacyjnej do przygotowania w przyszłym roku Światowego Kongresu Górniczego. Ani jeden z ponad tysiąca uczestników krakowskich obrad nie zgłosił krytycznych uwag. Można zatem sądzić, że pozytywnie zaliczyliśmy ten test – mówił przed rokiem Kicki.
Nie była to deklaracja samozadowolenia. Ubiegłoroczna „próba generalna” zaowocowała bowiem wieloma wskazówkami, jak jeszcze bardziej perfekcyjnie urządzić światowe już spotkanie przedstawicieli górnictwa. Krakowskie doświadczenie sprzed roku uczy m.in., iż sprawdził się sposób przygotowania materiałów kongresowych oraz sugeruje mniejsze rozproszenie obrad.
