fot: Jolanta Talarczyk
Kopalnia węgla brunatnego w Zagłębiem Górniczym Kolubara
fot: Jolanta Talarczyk
Od kilku lat na Serbię wywierana jest presja ekologów i Komisji Europejskiej, które żądają zamknięcia tamtejszych elektrowni węglowych opartych na węglu brunatnym. Idące z wielu stron naciski na serbski rząd nie liczą się z tym, że dla Serbii jest to podstawowe źródło energii obok energetyki wodnej i wiatrowej.
Kluczową rolę w serbskiej energetyce pełni położona niedaleko Belgradu elektrownia Nikola Tesla o mocy 2891 MW, która stanowi 47 proc. całkowitej mocy systemu energetycznego tego kraju. Elektrownia wykorzystuje jako paliwo węgiel brunatny wydobywany w zagłębiu Kolubara. Przewożony jest on z kopalń transportem kolejowym, dostarczając łącznie 37 mln ton węgla rocznie.
Na wywierane ńa Serbię naciski w kierunku zamknięcia tej elktrowni, kilkakrotnie odpowiadał prezydent Aleksander Vucic. Jedną z jego wypowiedzi opublikował Institute for Energy Economics Financial Analysis (IEEFA.org). Prezydent Serbii powiedział, że nie pozwoli, aby kraj, który jest obecnie eksporterem energii elektrycznej, stał się największym jej importerem. Serbia ma węgiel brunatny i nie zrezygnuje z niego, a elektrownie węglowe nie zostaną zamknięte. Kiedy Polska będzie zmuszona zamknąć elektrownie węglowe, Serbia zrobi to samo – powiedział prezydent. Zaznaczył, że Serbia produkuje obecnie 34 TWh energii elektrycznej rocznie i zużywa 32 TWh, podczas gdy reszta jest eksportowana.
W kolejnej wypowiedzi dla agencji Bloomberg prezydent powtórzył swój sprzeciw dla zamknięcia elektrowni węglowej. Stwierdził, że niedawny wzrost cen energii szkodzi produkcji przemysłowej i uniemożliwia krajowi rezygnację z elektrowni węglowych, musimy zapewnić znacznie większe ilości energii, aby mieć pełne bezpieczeństwo energetyczne i postępowaliśmy mądrze, żeby nie niszczyć naszych zasobów, takich jak zakłady Kolubara i Kostolac oraz ich kopalnie odkrywkowe. Dodał, że Serbia musi zwiększyć swoją całkowitą moc zainstalowaną 8 280 MW o co najmniej 15 proc., zamiast pozwolić na jakikolwiek spadek produkcji energii w warunkach rosnącego popytu.
