Jaki jest najrzadszy pierwiastek występując naturalnie na Ziemi? Iryd, platyna? Nie. Jest nim astat. Jest go tyle, że całe jego ziemskie zasoby zmieszczą się w łyżeczce!
Użycie w tym przypadku pojęcia "zasoby" jest niezbyt precyzyjne. Dlaczego? A dlatego, że astat (symbol chemiczny: At) - jak sama nazwa na to wskazuje, astatos - jest nietrwały. Jego izotopy występując w naturalnych warunkach w tzw. naturalnym szeregu z: aktynem, uranem i torem. Jego istnienie zakładał Mendelejew, nazywając astat - ekajodem. Po raz pierwszy został wyizolowany przez francuskiego wytwórcę saletry Bernarda Curtois w 1811 r. Właściwości pierwiastka zbadał w 1813 r. inny znany francuski chemik Joseph Louis Gay-Lussac. On też nadał pierwiastkowi nazwę.
Po raz pierwszy jednak sztucznie, w sposób laboratoryjny, otrzymano go w 1940 r.
Jako pierwiastek promieniotwórczy podlega rozpadowi. Czas istnienia najbardziej trwałego izotopu astatu wynosi ok. 8 godzin. Z tej przyczyny należy mówić, że łączna ilość astatu występującego na Ziemi szacowana jest w każdej chwili na ok. kilkudziesięciu gramów. W Księdze Guinnessa uznano go za pierwiastek rzadszy niż inne wszystkie.
