Rosja: diamentów za 2,4 mld dolarów

fot: ARC

W 2011 r. Alrosa wydobyła 34,5 milionów karatów surowca diamentowego

fot: ARC

Rosyjska spółka Alrosa (Ałmazy Rossii) w I połowie br. wydobyła surowiec diamentowy o wadze 16,4 mln karatów i sprzedała diamenty za 2,4 mld dolarów - poinformował w piątek portal Vestfinance.ru. W 2012 r. spółka chce uzyskać ze sprzedaży diamentów 4,5 mld USD.

Tegoroczne wyniki będą tylko nieznacznie wyższe od ubiegłorocznych, gdyż popyt na diamenty zmniejsza się.

W 2011 r. Alrosa wydobyła 34,5 milionów karatów surowca diamentowego. Przychody ze sprzedaży tych drogocennych kamieni sięgnęły 4,42 mld dolarów. W efekcie w ub. r. spółka wykazała 29,5 miliardów rubli zysku netto (ok. 1 mld dolarów).

Do końca tego roku pakiet 14 proc. akcji Alrosa ma być wprowadzony na moskiewską giełdę MICEX-RTS. Jak powiedział portalowi Vestfinance.ru Aleksiej Uwarow, dyrektor departamentu w ministerstwie rozwoju gospodarczego Federacji Rosyjskiej, sprzedaż niewielkiego pakietu akcji pozwoli na określenie wartości rynkowej firmy.

Alrosa to największy w Rosji i jeden z największych na świecie producentów diamentów, mający prawie 30-proc. udział w ich produkcji światowej.

Spółka Alrosa jest następcą państwowego przedsiębiorstwa Yakutalmaz i spółki Almazyuvelirexport. Obecnie należy w 51 proc. do rządu rosyjskiego, a w 32 proc. do republiki Jakucji.

MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Masz pamiątki związane z Hutą Pokój? Mogą trafić na wystawę w Wielkim Piecu

W sobotę, 14 listopada, odbędzie się zbiórka pamiątek związanych z Hutą Pokój w Rudzie Śląskiej.

Kopalnia Paryż to historia zagłębiowskiego górnictwa. Od Ksawerego do likwidacji

Kopalnia Paryż należała do grona największych i najstarszych kopalń węgla kamiennego w Zagłębiu Dąbrowskim, choć jej metryka do dziś budzi spory.

Niemcy wracają do węgla, a Polska? Szybki koniec kopalń może okazać się błędem

Dominik Kolorz, Jerzy Markowski i Patryk Białas starli się w debacie netTG.pl i Radia Katowice o przyszłości górnictwa

Mobbing w górnictwie. Dziś uwagi w stylu „bo jak ci przypier…” na dole nie przejdą

Różne miałem zdarzenia w ciągu mojej prawie trzydziestoletniej pracy w charakterze sztygara. Ale to jedno szczególnie zapadło mi w pamięć. Otóż kiedyś miałem w oddziale górnika imieniem Jacek. Niedoszły inżynier. Za co się zabrał, wszystko, mówiąc delikatnie, spartolił. Wiedzieliśmy dobrze o tym, żeby nie dawać mu jakiegoś odpowiedzialnego zadania, bo coś poważnego mógłby nawywijać.