Rodziny poszukiwanych na bieżąco informowane

fot: Katarzyna Zaremba-Majcher

Pod ziemią wciąż znajduje się siedem osób

fot: Katarzyna Zaremba-Majcher

- Działamy też w bardzo trudnym obszarze, jakim jest opieka nad osobami, których bliscy zostali poszkodowani w tym wypadku. Po godz. 8 mieliśmy spotkanie z żonami i bliskimi osób, które są jeszcze uwięzione pod ziemią – zaznaczył Tomasz Cudny, prezes JSW.

Dotychczasowy bilans katastrofy w kopalni Pniówek to pięć ofiar, natomiast kolejnych siedem wciąż znajduje się pod ziemią. Jak zapewniają przedstawiciele JSW rodziny poszukiwanych górników i ratowników są objęte opieką psychologiczną i na bieżąco informowane o postępie akcji ratowniczej.

- W środę rodziny przebywały tutaj na terenie kopalni, gdzie miały do dyspozycji zaplecze socjalne. Następnie pojechały na noc do domu. Zaprosiliśmy je rano na godzinę ósmę. Przedstawiliśmy na mapie, gdzie prowadzimy akcji i na jakim etapie jesteśmy. Bezpośrednia informacja od prowadzących akcję została przekazana – powiedział prezes Cudny.

Do wypadku doszło w środę (20 kwietnia) kwadrans po północy w ścianie N-6 na poziomie 1000 metrów pod ziemią. W kopalni doszło prawdopodobnie do dwóch zapłonów metanu, jeden został stwierdzony w czasie prowadzonej akcji ratowniczej i on był najbardziej niebezpieczny. W zagrożonym rejonie przebywało łącznie 42 pracowników. 25 poszkodowanych przebywa w szpitalach.

 

MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Masz pamiątki związane z Hutą Pokój? Mogą trafić na wystawę w Wielkim Piecu

W sobotę, 14 listopada, odbędzie się zbiórka pamiątek związanych z Hutą Pokój w Rudzie Śląskiej.

Kopalnia Paryż to historia zagłębiowskiego górnictwa. Od Ksawerego do likwidacji

Kopalnia Paryż należała do grona największych i najstarszych kopalń węgla kamiennego w Zagłębiu Dąbrowskim, choć jej metryka do dziś budzi spory.

Niemcy wracają do węgla, a Polska? Szybki koniec kopalń może okazać się błędem

Dominik Kolorz, Jerzy Markowski i Patryk Białas starli się w debacie netTG.pl i Radia Katowice o przyszłości górnictwa

Mobbing w górnictwie. Dziś uwagi w stylu „bo jak ci przypier…” na dole nie przejdą

Różne miałem zdarzenia w ciągu mojej prawie trzydziestoletniej pracy w charakterze sztygara. Ale to jedno szczególnie zapadło mi w pamięć. Otóż kiedyś miałem w oddziale górnika imieniem Jacek. Niedoszły inżynier. Za co się zabrał, wszystko, mówiąc delikatnie, spartolił. Wiedzieliśmy dobrze o tym, żeby nie dawać mu jakiegoś odpowiedzialnego zadania, bo coś poważnego mógłby nawywijać.