Rocznica stanu wojennego w Zabrzu Zaborzu

Stan wojenny w Polsce rozpoczął się 13 grudnia 1981 r. Został zawieszony 31 grudnia 1982 roku, a zniesiono go 22 lipca 1983 roku

W piątek, 13 grudnia, w Zabrzu Zaborzu odbędą się regionalne uroczystości związane z 38. rocznicą wprowadzenia stanu wojennego. Wezmą w nich udział represjonowani w stanie wojennym działacze Solidarności, w tym internowani w obozie w Zabrzu oraz reprezentanci władz śląsko-dąbrowskiej "S", a także przedstawiciele władz samorządowych Zabrza.

W samo południe w kościele pw. św. Jadwigi Śląskiej odprawiona zostanie uroczysta msza święta w intencji internowanych w stanie wojennym. Po mszy, nastąpi uroczyste odsłonięcie nowej tablicy poświęconej pamięci internowanych.

 - Stara tablica wykonana z tworzywa sztucznego nie była odporna na zmienne warunki atmosferyczne i stała się już mało czytelna. Nowa jest z marmuru i powinna przetrwać znacznie dłużej - mówi Eugeniusz Karasiński, szef Stowarzyszenia Represjonowanych w Stanie Wojennym Regionu Śląsko-Dąbrowskiego.

Obóz internowania w Zabrzu Zaborzu, który mieścił się nieopodal kościoła pw. św. Jadwigi, był największym tego typu ośrodkiem odosobnienia w naszym regionie. Internowano w nim głównie działaczy opozycji ze Śląska i Zagłębia Dąbrowskiego, a także z dawnego województwa częstochowskiego.

Ośrodek Odosobnienia dla Internowanych działał do grudnia 1982 r. W trzech pawilonach zakładu karnego internowano łącznie co najmniej 887 osób. Przebywali w kilku-, kilkunastoosobowych celach. Warunki były tam fatalne: „niedogrzane i zawilgocone, łóżka piętrowe, sanitariaty poza celą; raz w tygodniu łaźnia. Pomoc duszpasterską oraz materialną niósł proboszcz parafii św. Jadwigi w Zabrzu. Ośrodek odwiedził Ordynariusz Diecezji Katowickiej bp Herbert Bednorz, pomoc humanitarną organizowała Maja Komorowska z Prymasowskiego Komitetu Pomocy Osobom Pozbawionym Wolności i ich Rodzinom” - czytamy w Encyklopedii Solidarności.

W ośrodku powstała rada internowanych, mającą charakter porządkowy. W każdym pawilonie redagowano własne pisma. Produkowano też znaczki poczty obozowej. Zrobiono sztandar. Internowani wywalczyli prawo do otwarcia cel i swobodnego poruszania się w obrębie pawilonu.