fot: JSW
Kopalnia Pniówek
fot: JSW
20 kwietnia mijają trzy lata od największej katastrofy w historii Jastrzębskiej Spółki Węglowej i polskiego górnictwa. 20 kwietnia 2022 r. w kopalni Pniówek życie straciło 16 górników i ratowników górniczych.
20 kwietnia 2022 r. w ścianie N-6 na poziomie 1000, kwadrans po północy doszło do wybuchu metanu. W strefie zagrożenia znajdowało się 42 pracowników. W czasie prowadzonej akcji udało się wycofać 39 pracowników.
Po godzinie trzeciej nastąpił drugi wybuch metanu. W zagrożonym rejonie pozostało siedmiu pracowników, w tym zastęp ratowniczy. Dzień później nastąpił kolejny wybuch metanu. Kierownik akcji ratowniczej podjął decyzję o czasowym wyłączeniu rejonu ściany N-6 przy pomocy tam izolacyjnych. Akcja została przerwana. W wyniku wybuchów metanu życie straciło dziewięciu górników, a siedmiu pozostało za tamami, które po katastrofie odgrodziły rejon pożaru od pozostałych wyrobisk. Jesienią 2023 r. odnaleziono ich ciała.
W sumie, w katastrofie zginęło 16 górników i ratowników górniczych. Rannych zostało 30 osób.
Przed kopalnią Pniówek na tablicy znajdują się nazwiska ofiar górniczych katastrof w 50-letniej historii kopalni.
W styczniu 2025 r. zakończyła działalność komisja powołana przez prezesa Wyższego Urzędu Górniczego dla zbadania okoliczności i przyczyn wybuchu metanu oraz wypadku zbiorowego, które miały miejsce w kopalni Pniówek.
Komisja, na podstawie analizy całości materiału, ustaliła że prawdopodobnym inicjałem zapalenia metanu i jego wybuchu 20 kwietnia 2022 r. była iskra tarciowa organu urabiającego kombajnu z elementem stalowym obudowy rejonu skrzyżowania ściany N-6 z chodnikiem N-11 lub iskra tarciowa organu urabiającego kombajnu z piaskowcem.
Do niekontrolowanego nagromadzenia i utrzymywania się niebezpiecznego, wybuchowego stężenia metanu przyczynił się brak odpowiednich gabarytów geometrycznych skrzyżowania ściany N-6 z chodnikiem N-11 (wylot powietrza), wskutek nadmiernego opadu skał ze stropu oraz nagromadzonego urobionego węgla podczas trzykrotnego dojazdu kombajnu do chodnika N-11, co sprzyjało powstaniu niewłaściwie przewietrzanych przestrzeni w miejscu pracy organu urabiającego kombajnu.
Zapalenie i wybuch metanu w rejonie skrzyżowania ściany N-6 z chodnikiem N-11 spowodowały przemieszczenie znacznej ilości metanu przez zroby w kierunku chodnika N-12 i gwałtowny wzrost stężenia tego gazu w rejonie skrzyżowania ze ścianą N-6, zarejestrowany przez czujnik MM751.
