fot: Tomasz Rzeczycki
Południowy kraniec rezerwatu Segiet leży na terenie Bytomia
fot: Tomasz Rzeczycki
Wiosną rezerwat Segiet obchodzić będzie siedemdziesiątą rocznicę utworzenia. Prawdopodobnie w nowych granicach, gdyż procedura zmierzająca do powiększenia jego powierzchni zbliża się do finiszu.
- Projekt zarządzenia w sprawie rezerwatu Segiet znajduje się w trakcie uzgodnień. Przewidujemy, że zarządzenie wejdzie w życie na początku 2023 roku – informuje Natalia Zapała, rzecznik prasowy Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Katowicach.
Rezerwat przyrody Segiet znajduje się na pograniczu dwóch miast, Bytomia i Tarnowskich Gór. Utworzony został 27 kwietnia 1953 r., by chronić stary las bukowy, rosnący na wzgórzu noszącym nazwę Segiet lub Srebrna Góra.
Oprócz walorów przyrodniczych, rezerwat Segiet jest cenny ze względu na pozostałości dawnego górnictwa rud srebra i ołowiu. Zachowały się tam liczne i bardzo wyraźne leje po szybach i pagórki po hałdach. Po drugiej wojnie światowej tuż przy rezerwacie prowadzona była eksploatacja odkrywkowa przez Górnicze Zakłady Dolomitowe. Kamieniołom Blachówka wcinający się we wzgórze odsłonił wejścia do podziemi bytomsko-tarnogórskich.
Od 9 lipca 2017 r. las bukowy na Srebrnej Górze, w tym rezerwat, jest jednym z elementów wpisu na listę światowego dziedzictwa UNESCO pod nazwą Kopalnia rud ołowiu, srebra i cynku wraz z systemem gospodarowania wodami podziemnymi w Tarnowskich Górach.
Zgodnie z prawem, niemal cały rezerwat Segiet pozostaje niedostępny dla ludzi. Wyjątek stanowi niebiesko znakowany szlak Powstańców Śląskich, wiodący drogą leśną prowadzącą przez rezerwat od strony bytomskiej Blachówki do Tarnowskich Gór. Przepisy dopuszczające ruch turystyczny w rezerwacie reguluje plan ochrony, przyjęty rozporządzeniem br 63/06 wojewody śląskiego z dnia 30 listopada 2006 r.
