Ratownicy wywieźli na powierzchnię ciało polskiego górnika

fot: Maciej Dorosiński

Warunki panujące w kopalni w Karwinie są podobne do tych w polskich kopalniach

fot: Maciej Dorosiński

Czescy ratownicy wywieźli na powierzchnię ciało jednego z polskich górników, którzy zginęli w katastrofie w kopalni CSM w Stonawie, 20 grudnia 2018 r. Jak podała gazeta Denik.cz, miało do tego dojść na pierwszej zmianie, we wtorek, 23 kwietnia br. Informacja ta nie została jednak potwierdzona oficjalnie przez OKD. 23 kwietnia br. rzecznik czeskiej spółki węglowej był nieosiągalny.

Wiadomo jednak, że czescy ratownicy wciąż prowadzą akcję mającą na celu dotarcie do wszystkich dziewięciu ciał, które od dnia katastrofy były uwiezione w podziemnych wyrobiskach zakładu górniczego w Stonawie. Najprawdopodobniej zakończyła się też wizja przeprowadzona przez lekarza medycyny oraz policję i prokuraturę, której warunkiem było wydanie zgody na wywiezienie ciał.

Podczas ostatniej konferencji prasowej 10 kwietnia br. ratownicy zaprezentowali dziennikarzom plan działania. Dotarcie do zwłok pierwszych pięciu górników znajdujących się w chodniku i w przodku miało nastąpić najpóźniej do końca kwietnia. Ewakuowanie ciał tych, którzy w momencie wybuchu metanu pracowali w ścianie, najpóźniej do połowy maja br.

MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Masz pamiątki związane z Hutą Pokój? Mogą trafić na wystawę w Wielkim Piecu

W sobotę, 14 listopada, odbędzie się zbiórka pamiątek związanych z Hutą Pokój w Rudzie Śląskiej.

Kopalnia Paryż to historia zagłębiowskiego górnictwa. Od Ksawerego do likwidacji

Kopalnia Paryż należała do grona największych i najstarszych kopalń węgla kamiennego w Zagłębiu Dąbrowskim, choć jej metryka do dziś budzi spory.

Niemcy wracają do węgla, a Polska? Szybki koniec kopalń może okazać się błędem

Dominik Kolorz, Jerzy Markowski i Patryk Białas starli się w debacie netTG.pl i Radia Katowice o przyszłości górnictwa

Mobbing w górnictwie. Dziś uwagi w stylu „bo jak ci przypier…” na dole nie przejdą

Różne miałem zdarzenia w ciągu mojej prawie trzydziestoletniej pracy w charakterze sztygara. Ale to jedno szczególnie zapadło mi w pamięć. Otóż kiedyś miałem w oddziale górnika imieniem Jacek. Niedoszły inżynier. Za co się zabrał, wszystko, mówiąc delikatnie, spartolił. Wiedzieliśmy dobrze o tym, żeby nie dawać mu jakiegoś odpowiedzialnego zadania, bo coś poważnego mógłby nawywijać.