4 lutego minęła 15. rocznica wprowadzenia do dziś obowiązującego prawa geologicznego i górniczego.
Warto zatem wiedzieć, że pierwsza ustawa regulująca sprawy wydobywania i gospodarki kopalinami na terenie wolnej Polski została wprowadzona w życie w 1930 r. zastępując regulacje prawne wprowadzone jeszcze przez zaborców: rosyjską ustawę górniczą z 1912 r., austriacką powszechną ustawę górniczą z 1854 r. oraz pruską powszechną ustawę górniczą z 1865 r. Uchylono je dopiero ustawą polskie prawo górnicze z 28 listopada 1930 r.
Po II wojnie światowej nowe prawo górnicze weszło we życie 1953 r. Odrzucono w nim dwa kryteria: przynależności minerału do gruntu oraz podlegania minerału „woli górniczej”. Cała legislatywę oparto na zasadzie społecznej gospodarki złożami kopalin i eksploatacji tych złóż zgodnie z narodowymi planami gospodarczymi i przy założeniu, że prawo wydobywania kopalin służy wyłącznie państwu. Z mocy prawa wykreślono z ksiąg wieczystych wszelkie wpisy dotyczące nadań górniczych i prawa wydobywania kopalin.
Kolejna ustawa została uchwalona dopiero pół wieku później, w 1994 r. Jedną z najistotniejszych nowości było wówczas wprowadzenie opłaty za prowadzenie działalności regulaminowej. Przedsiębiorcę wydobywającego kopalinę zobowiązano do uiszczania opłat eksploatacyjnych.
Obecnie czeka w Sejmie na uchwalenie nowy projekt prawa geologicznego i górniczego, przedłożony przez ministra środowiska i przyjęty przez rząd 18 listopada 2008 r.
Kopalnia
Transformacja pod kontrolą? Od Zakopanego przez Kraków do Gliwic
– Bezpieczna transformacja wymaga połączenia perspektyw. Mieszkaniec pyta o swój dom, samorząd o teren i infrastrukturę, a przedsiębiorstwo o produkcję i inwestycje. Potrzebujemy rozmowy, w której te pytania nie będą rozpatrywane oddzielnie – wskazuje wiceminister energii Marian Zmarzły.
