fot: Andrzej Bęben/ARC
Nie we wszystkich aspektach górnictwa z czasów profesora Krupińskiego i dzisiejszego znajdujemy część wspólną...
fot: Andrzej Bęben/ARC
Do redakcji portalu górniczego uczestnicy seminarium poświęconego pamięci profesora Bolesława Krupińskiego w 40. rocznicę Jego śmierci (24 października) przekazali okolicznościowe przesłanie. Publikujemy je poniżej w całości (śródtytuły pochodzą od redakcji).
"Ludzkość od wieków korzysta z bogactw ziemi, a jej rozwój nierozłącznie związany jest z pozyskiwaniem i wykorzystywaniem surowców mineralnych. Pomimo wielu zmian, jakie zachodzą w globalnej gospodarce, współczesne górnictwo surowców mineralnych odgrywa kluczową rolę w rozwoju ekonomicznym i cywilizacyjnym świata. Zastosowanie surowców mineralnych jest bardzo szerokie, zaczynając od zaspokojenia potrzeb energetycznych, budowlanych, poprzez przemysł chemiczny, farmaceutyczny, motoryzacyjny czy też elektroniczny. Przyzwyczailiśmy się do ich dostępności, zapominając czasami o fakcie, że należą one do grupy zasobów nieodnawialnych.
Górnictwo jest specyficznym sektorem gospodarki, którego funkcjonowanie determinuje szereg czynników ekonomicznych i społecznych. Szczególnej uwagi wymaga dbałość o racjonalne gospodarowanie złożem, środowisko naturalne, a przede wszystkim o zapewnienie górnikom bezpiecznej pracy. Stąd przed współczesnym górnictwem stoi wiele ważnych wyzwań, których realizacja wymaga nie tylko społecznego zrozumienia specyfiki tej gałęzi gospodarki narodowej, ale także szczególnego zaangażowania pracowników kopalń i ludzi nauki górniczej.
W tym miejscu chcemy przywołać pamięć Profesora Bolesława Krupińskiego, luminarza polskiej nauki górniczej i współtwórcy podstaw nowoczesnego górnictwa polskiego.
Był wielkim Polakiem
oddanym służbie dla polskiego górnictwa. Znakomita większość problemów i wyzwań, z którymi zmagał się Profesor w swoim zawodowym życiu, a szczególnie w trudnych latach powojennych, jest nadal aktualna. Są to przede wszystkim zagadnienia związane z bezpieczeństwem energetycznym i surowcowym Polski.
Niestety, nie we wszystkich aspektach górnictwa z czasów profesora Krupińskiego i dzisiejszego znajdujemy część wspólną. Dotyczy to przede wszystkim znaczenia górnictwa w polskiej perspektywie społecznej i politycznej, w której dzisiejsze górnictwo surowcowe - szczególnie węgla kamiennego - wydaje się marginalizowane. Należałoby w tym miejscu przypomnieć słynne słowa Maksa Plancka, że "...górnictwo nie jest wszystkim, ale bez górnictwa wszystko jest niczym".
Odnosząc się problematyki
wydobycia surowców, trudno nie oprzeć się stwierdzeniu, że polityka unijna - tak różna od tendencji na górniczym rynku świata, nie znajduje poparcia w prognozach dotyczących zużycia energii, w szczególności w aspekcie jej źródeł. Zgodnie bowiem z opracowaniami IEA, w roku 2035 globalne zużycie energii wzrośnie, a węgiel nadal będzie głównym źródłem energii. Światowe statystyki wydobycia surowców mineralnych wskazują na ciągły wzrost zapotrzebowania na nie. Szczególnie dotyczy to surowców energetycznych, których produkcja nierozłącznie związana jest z silnym wzrostem gospodarczym krajów rozwijających się oraz tzw. surowców krytycznych".
Struktura paliwowo-energetyczna Polski, ze względu na wykorzystanie własnych zasobów węgla kamiennego i brunatnego, sytuuje nasz kraj w grupie nielicznych państw Unii Europejskiej o najmniejszej zależności od importu surowców energetycznych. Niezależnie od czynników rynkowych, jedyną rozsądną perspektywą jest rozwój górnictwa, zgodny z zasadami zrównoważonego rozwoju, a przede wszystkim prowadzenie zrównoważonej gospodarki zasobami surowców mineralnych, będących gwarancją rozwoju gospodarczego kraju.
