fot: Krystian Krawczyk
Obszar najstarszego z akwenów – Pogoria I – zaczął być eksploatowany w 1943 r.
fot: Krystian Krawczyk
Dla mieszkańców Dąbrowy Górniczej oraz okolicznych miejscowości Zagłębia i Śląska ulubionym miejscem spędzania wolnego czasu jest Pojezierze Dąbrowskie. Tworzą je cztery jeziora Pogoria.
Zapewne już niewielu zażywających kanikuły nad brzegami tych akwenów zdaje sobie sprawę, że ich powstanie zawdzięcza górnictwu. I to w dwójnasób – zbiorniki rozlały się w miejscu dawnych kopalń piasku, a ten kopano na potrzeby kopalń węgla kamiennego, gdzie był używany do podsadzki. Pozyskanym kwarcem wypełniano pustki poeksploatacyjne w podziemiach zakładów wydobywczych w Zagłębiu i na Górnym Śląsku.
Obszar najstarszego z akwenów – Pogoria I – zaczął być eksploatowany w 1943 r. (na zdjęciu). Z upływem czasu kopalnia o powierzchni 73 ha przekształciła się w ulubione miejsce wypoczynku – powstały pensjonaty, restauracje, plaża, przystań jachtowa. Pogoria I jest mekką dla żeglarzy, a jej zagospodarowane brzegi przyciągają nie tylko spacerowiczów, ale rowerzystów, fanatyków rolek i deskorolek oraz biegaczy.
Ten zbiornik od Pogorii II oddziela niewielka odległość. Charakter tego akwenu – ok. 40 ha – jest zupełnie inny. Jest to chroniony użytek ekologiczny, który dostarczy wielu doznań miłośnikom rzadkich roślin, zwierząt, a w szczególności ptactwa.
Z kolei dla wielbicieli mocniejszych doznań ma swoją ofertę Pogoria III. Jezioro o powierzchni 174 ha jest ulubionym miejscem do nurkowania i uprawiania windsurfingu.
Najmłodszym, ale i największym jeziorem – 560 ha – jest Pogoria IV, znana też jako Kuźnica Warężyńska. Ciągnie się od Pogorii III aż po Wojkowice Kościelne. Pełni rolę przeciwpowodziową w stosunku do rzeki Czarna Przemsza. Ma duże walory przyrodnicze.
