fot: Maciej Dorosiński
To już trzecia dostawa kompleksu ścianowego dla Przedsiębiorstwa Górniczego Silesia realizowana przez Famur w ciągu ostatnich 6 lat
fot: Maciej Dorosiński
Początki historii kopalni Silesia sięgają drugiej połowy XIX w. – wtedy podczas poszukiwań złóż solnych w rejonie Goczałkowic natrafiono również na pokłady węgla kamiennego.
Budowę pierwszego szybu wentylacyjnego na terenie Czechowic rozpoczęto w 1902 r., a wydobywczego trzy lata później – można powiedzieć, że właśnie wtedy rozpoczęła się eksploatacja węgla. W 1918 r. właścicielem kopalni zostają „Zakłady Górnicze Silesia” w Dziedzicach z siedzibą w Morawskiej Ostrawie.
Po zakończeniu II wojny światowej zakład należał najpierw do Rybnickiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego, a od 1950 r. do Jaworznicko-Mikołowskiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego (w latach 80. przekształconego w Jaworznicko-Mikołowskie Gwarectwo Węglowe). W 1994 r. kopalnia Silesia wraz z siedmioma innymi kopalniami weszła w skład Nadwiślańskiej Spółki Węglowej z siedzibą w Tychach, a w 2003 r. znalazła się w strukturach Kompanii Węglowej.
Już wtedy zaczynają się pierwsze kłopoty kopalni – zostaje przeprowadzony dziewięciodniowy podziemny strajk górników w obronie miejsc pracy. W 2005 r. następuje połączenie KWK Silesia z KWK Brzeszcze w dwuruchowy zakład górniczy KWK Brzeszcze-Silesia, a rok później z uwagi na trudną sytuację ekonomiczną w ruchu Silesia zostają wstrzymane roboty przygotowawcze. Przedstawiciele Kompanii Węglowej ogłaszają, że kopalnia jest „trwale nierentowna”. Mimo dwóch przetargów nie udaje się znaleźć kupca.
W końcu, w 2009 r., sami pracownicy zakładają spółkę Przedsiębiorstwo Górnicze Silesia i znajdują inwestora – czeski koncern EPH, który staje się większościowym udziałowcem spółki. 9 grudnia 2010 r. Kompania Węglowa i PG Silesia podpisują umowę – w ten sposób Silesia staje się największą prywatną kopalnią w Polsce.
Czesi w reaktywację kopalni inwestują ponad 1 mld zł, zatrudnienie wzrasta z poziomu ponad 700 pracowników do 1,7 tys. osób, a kopalnia często stawiana jest jako wzór efektywnej eksploatacji węgla.
