Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo SA złożyło do Sądu Okręgowego w Warszawie odwołanie od decyzji prezesa URE nakładającej na spółkę 2 mln zł kary pieniężnej – dowiedział się portal nettg.pl z informacji przekazanych przez społkę.
PGNiG SA nie zgadza się z zasadnością kary oraz z zarzutem prezesa URE, że apółka nie przestrzegała warunków udzielonej jej koncesji na obrót gazem z zagranicą w latach 2007 i 2008, dotyczących minimalnego poziomu dywersyfikacji dostaw gazu z zagranicy, co miało wyrażać się przekroczeniem w powyższych latach maksymalnego udziału gazu importowanego z jednego kraju pochodzenia, w stosunku do całkowitej wielkości gazu importowanego w każdym z tych lat.
Spółka nie zgadza się ze stwierdzeniem prezesa URE, że w 2007 roku przekroczyła udział gazu ziemnego importowanego z Rosji w stosunku do całkowitej wielkości gazu importowanego o 1,14 pkt procentowego, natomiast w 2008 roku o 2,76 pkt procentowego. Należy zauważyć, że prezes URE przy określaniu wielkości udziału gazu importowanego z jednego kraju pochodzenia, nie uwzględnia dostaw gazu do Polski z kierunków: zachodniego (Niemcy) oraz południowego (Czechy), traktując te dostawy jako nabycie wewnątrzwspólnotowe, nie objęte pojęciem importu, uzasadniając taką interpretację przepisami ustawy o podatku akcyzowym i zawartymi w niej definicjami. Uwzględnienie tych dostaw w imporcie gazu ziemnego do Polski, skutkowałoby spełnieniem przez spółkę wymagań określonych Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 24 października 2000 roku. Przyjęta przez prezesa URE interpretacja przepisów w tym zakresie, nie uwzględnia faktu, że zmiany w otoczeniu faktycznym (przyjęcie Polski do Wspólnoty Europejskiej), nie znalazły odzwierciedlenia w przepisach Rozporządzenia, które zostało wydane w okresie obowiązywania ustawy z dnia 2 grudnia 1993 roku o oznaczeniu wyrobów znakami skarbowymi akcyzy. Powyższa ustawa nie definiowała oddzielnie pojęć importu i nabycia wewnątrzwspólnotowego.
Odnosząc się do zarzutów zawartych w ww. decyzji, należy zwrócić uwagę, iż Rozporządzenie określające minimalny poziom dywersyfikacji dostaw gazu z zagranicy zostało wydane w 2000 roku i od tamtego czasu nie było nowelizowane. Określone w Rozporządzeniu dla poszczególnych lat maksymalne udziały gazu importowanego z jednego kraju pochodzenia, w stosunku do całkowitej wielkości gazu importowanego w danym roku były kalkulowane przy założeniu uruchomienia dostaw gazu z kierunku skandynawskiego, przede wszystkim z Norwegii. Zostało to podkreślone także w informacji opublikowanej przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów informującej o przyjęciu i rekomendowaniu Radzie Ministrów przez Komitet Ekonomiczny Rady Ministrów projektu ww. Rozporządzenia. Ostatecznie Polska zrezygnowała z uruchomienia dostaw z Norwegii, co jednak nie znalazło odzwierciedlenia w treści Rozporządzenia, poprzez odpowiednią korektę maksymalnych udziałów gazu importowanego z jednego kraju pochodzenia.
Należy zauważyć, że podstawowym celem działalności spółki jest zapewnienie ciągłych i nieprzerwanych dostaw gazu ziemnego do odbiorców w kraju. PGNiG SA, zobowiązane jest do zapewnienia wysokiej jakości świadczonych usług i niezawodności zaopatrzenia w paliwa gazowe swoich odbiorców, co wynika z innej koncesji na obrót paliwami gazowymi, wydanej Spółce również przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki.
Spółka pragnie przypomnieć, że od 2005 roku, czyli od momentu utworzenia Operatora Systemu Przesyłowego, PGNiG SA nie jest odpowiedzialne za rozbudowę infrastruktury, która decyduje o realnej możliwości zapewniającej wystarczający poziom dywersyfikacji, na jaki powołuje się w swojej decyzji Prezes URE. Spółka powinna ponosić odpowiedzialność dopiero w przypadku, gdy mimo iż ma zapewnione realne warunki do dywersyfikacji dostaw, nie realizuje ich z przyczyn wyłącznie przez nią zawinionych.
W niniejszej sprawie decyzji nie nadano rygoru natychmiastowej wykonalności wobec powyższego przed upływem terminu do wniesienia odwołania decyzja nie ulega wykonaniu. Natomiast wniesienie odwołania w terminie wstrzymuje wykonanie decyzji.
