Tak przynajmniej twierdzi w wywiadzie dla agencji Reuters Krzysztof Spandowski, prezes Przedsiębiorstwa Eksploatacji Rurociągów Naftowych \"Przyjaźń\", zarządzającego ropociągami w Polsce. W ocenie szefa PERN-u wszyscy udziałowcy powołanej do budowy rurociągu spółki Sarmatia, a więc firmy z Polski, Ukrainy, Azerbejdżanu, Gruzji i Litwy są zdeterminowani, aby projekt doszedł do skutku - podał we wtorek \"Parkiet\".
Ropociąg ma za zadanie zdywersyfikować dostawy surowca m.in. do Polski, w której w ubiegłym roku zużyto 24 mln ton ropy, z czego 95 proc. było importowanych z Rosji. Na Ukrainie już istnieje połączenie z portu w Odessie do miejscowości Brody. Brakuje jednak odcinka ropociągu łączącego Brody z polskimi rafineriami. Prawdopodobnie będzie on zbudowany do Adamowa (miejscowość przy granicy z Białorusią). W ten sposób PERN zamierza wykorzystać w pełni trzecią nitkę rurociągu Przyjaźń, którą właśnie buduje.
Zdaniem prezesa Spandowskiego, projekt w optymistycznym wariancie można zrealizować w 2-3 lata. Łączne koszty budowy wyniosą kilkaset milionów dolarów. Szacunkowy koszt kilometra rurociągu to 1-1,5 mln USD (2,4-3,6 mln zł).
Dostawy ropy naftowej ma zapewnić Azerbejdżan i Kazachstan ze złóż na szelfie Morza Kaspijskiego. Do gruzińskiego portu powinno trafiać około 15 mln ton ropy rocznie, a stamtąd tankowcami do Odessy. Ile z tej puli będzie przetransportowanych do Polski, jeszcze nie wiadomo.
Po szychcie
Wielka iluzja wydajności. Ile naprawdę osób musi pracować na jedną ścianę w kopalni?
Z uwagą obejrzałem na naszym portalu (netTG.pl) debatę o przyszłości naszego górnictwa węglowego i kolejny raz staję się przeciwnikiem takich rozmów. Wypowiadają się w takich niby-dyskusjach ludzie, którzy mają powierzchowny obraz i wiedzę o naszej branży. W trakcie wspomnianej debaty padło ze strony prowadzącego pytanie, czy naprawdę może zabraknąć ludzi do fedrowania węgla
