fot: Krystian Krawczyk
Wyliczenia ekspertów pokazują, że bez zaplanowanej w programie transformacji energetyki rachunek za prąd, jaki płaci przeciętny obywatel, za 10 lat byłby wyższy o ok. 250 zł rocznie
fot: Krystian Krawczyk
Od 2,66 do 14,90 zł netto miesięcznie wyniesie w 2024 r. stawka opłaty mocowej dla gospodarstw domowych i innych mniejszych odbiorców. Dla pozostałych odbiorców wyniesie 0,1267 zł za kWh pobraną między godzinami 7 i 22 w dni robocze. Stawki ogłosił Prezes URE.
W 2024 r. gospodarstwa zużywające poniżej 0,5 MWh rocznie zapłacą 2,66 zł miesięcznie, te o zużyciu od 0,5 do 1,2 MWh rocznie zapłacą 6,39 zł, przy zużyciu 1,2-2,8 MWh rocznie opłata wyniesie 10,64 zł, a dla gospodarstw o zużyciu ponad 2,8 MWh rocznie - 14,90 zł miesięcznie. W stosunku do 2023 r. stawki opłaty mocowej dla tych grup rosną o ponad 11 proc.
Bazowa stawka dla pozostałych odbiorców wyniesie 0,1267 zł netto za każdą kWh pobraną w godzinach między 7 a 22 w dni robocze. To wzrost o niemal 24 proc. w stosunku do stawki z 2022 r. Opłatą zryczałtowaną - określoną w złotych na miesiąc i zależną od rocznego zużycia energii - objęci są wszyscy odbiorcy z grupy taryfowej G, w tym gospodarstwa domowe, oraz odbiorcy energii z grupy taryfowej C1, o mocy zamówionej do 16 kW.
Wysokość opłaty odzwierciedla płatności dla dostawców mocy, które zostały zakontraktowane w wyniku przeprowadzonych aukcji rynku mocy. Środki pozyskane z tej opłaty przeznaczane są na budowę nowych, modernizację i utrzymanie istniejących jednostek wytwórczych, a także aktywizację zarządzania zużyciem energii i uelastycznienie popytu na nią - tłumaczy Prezes URE Rafał Gawin.
Wysokość opłaty dla odbiorców innych niż ryczałtowi jest uzależniona od ilości energii zużytej przez nich w wybranych godzinach doby oraz indywidualnej krzywej poboru, czyli różnicy pomiędzy zużyciem energii w godzinach szczytowego zapotrzebowania, a zużyciem w pozostałych godzinach doby. Ustawa wyróżnia cztery grupy odbiorców w zależności od różnicy ilości energii zużywanej w dni robocze w godzinach szczytowego zapotrzebowania i poza tymi godzinami.
Jeżeli różnica ta wynosi mniej niż 5 proc., to opłata jest korygowana współczynnikiem 0,17. Dla różnicy z przedziału 5-10 proc. współczynnik wynosi 0,50. Jeżeli różnica zawiera się w przedziale 10-15 proc., współczynnik został określony na 0,83. W przypadku ponad 15-proc. różnicy współczynnik jest równy 1 - taki odbiorca płaci pełną stawkę.
Podział na grupy odbiorców według proporcji między zużyciem energii w godzinach szczytowego zapotrzebowania i poza nimi jest istotny, ponieważ ma przełożyć się na większą stabilność poboru energii - wyjaśnia Prezes URE Rafał Gawin. Takie rozwiązanie ma zachęcić odbiorców do świadomego zużywania prądu w ciągu doby, a tym samym może poprawić bilansowanie zapotrzebowania na energię, co z kolei zwiększy bezpieczeństwo jej dostaw - podkreśla regulator.
Opłata mocowa ma za zadanie pokryć koszty rynku mocy. Z danych URE wynika, że koszt ten, czyli wysokość obowiązków mocowych zakontraktowanych w aukcjach na 2021 r. wyniósł 5,5 mld zł, a na 2022 i na 2023 r. wynosi po ok. 5,3 mld zł. W 2024 r. URE oszacowało koszt rynku mocy na ok. 6,1 mld zł.
Zgodnie z ustawą podział na odbiorców ryczałtowych oraz tych, dla których opłata jest uzależniona od poboru energii w godzinach szczytowego zapotrzebowania, będzie obowiązywał do 2027 r. Od 1 stycznia 2028 r. nie będzie już stawek ryczałtowych, a dla wszystkich odbiorców energii, włącznie z gospodarstwami domowymi, opłata mocowa będzie zależna od profilu zużycia - im profil bardziej płaski, tym opłata niższa.
