fot: ARC
Z ankiet przeprowadzonych przez Bloomberga wynika, że analitycy zakładają spadek zysków w pierwszych trzech miesiącach tego roku o 5,8 proc. rdr
fot: ARC
To wydarzenie jest bez precedensu. Tym bardziej, że zaistniało ono za kadencji obecnego prezydenta USA, który dekarbonizację i zieloną energię uznał za priorytet swego rządu.
Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych na posiedzeniu w dniu 30 czerwca uznał, że rządowa agencja ochrony środowiska (EPA), nie ma uprawnień do określania norm i kryteriów dotyczących emisji gazów cieplarnianych oraz innych wskaźników dekarbonizacji obowiązujących w skali całego kraju. Sąd uznał, że uprawnienia takie posiada tylko Kongres, który nie może ich przenosić na inne instytucje bez wyraźnej w tej sprawie jego uchwały, zgodnej z konstytucją.
Nic takiego jednak, nie zaistniało, zatem krajowa agencja ochrony środowiska, ma zrezygnować ze swoich bezprawnych ustaleń w tej sprawie. Górnicze media USA, wiadomość tę podały w nadzwyczajnych wydaniach. Rozprawa dotyczyła wniosku 19 stanów USA, które zwróciły się do sądu o rozstrzygnięcie tej kwestii. Skargę w imieniu tych stanów reprezentował West Virginia przeciwko Agencji Ochrony Środowiska (EPA), które dotyczyło tego, czy Kongres przyznał EPA uprawnienia w ustawie o czystym powietrzu do wydawania istotnych przepisów, w tym tych, które mogą przekształcić krajowe sieci energetyczne i zdekarbonizować dowolny sektor.
W swoim orzeczeniu Sąd Najwyższy stosunkiem głosów 6:3 stwierdził, że Kongres ma tę władzę, a nie EPA. Sąd stwierdził, że EPA w sekcji 111(d) Kongres zlecił jej tylko, zrównoważenie wielu istotnych względów polityki krajowej w podstawowych regulacjach dotyczących tego, jak Amerykanie pozyskują energię.
Krajowy Związek Górniczy (NMA), z uznaniem przyjął decyzję sądu Najwyższego USA, podkreślając, że istnieją ograniczenia uprawnień organów administracyjnych do jednostronnego wydawania przepisów transformacyjnych nakładając głębokie i nierówne skutki gospodarcze na każdy stan i branżę w całym kraju.
Jednocześnie zwrócono uwagę, że decyzja ta tylko pośrednio dotyczy polityki klimatycznej, ale w rzeczywistości wiąże się ona z autorytetem organów rządowych nadużywaniem posiadanej przez nich władzy.
