W najbliższą środę pożegnamy Jana Mitręgę, byłego ministra górnictwa i energetyki oraz wiceprezesa Rady Ministrów.
Jan Mitręga
W latach 1947-1952 był szefem Rady Zakładowej KWK Michał.
W 1952 został powołany do pracy jako podsekretarz stanu w Ministerstwie Górnictwa i Energetyki.
W tym czasie ukończył także Akademię Górniczo-Hutniczą w Krakowie i przyczynił się do powołania Międzyresortowej Komisji Węgla Kamiennego.
W latach 1945-1970 był członkiem Zarządu Głównego Związku Zawodowego Górników (ZZG), w latach 1955-1975 prezesem Zarządu Głównego Stowarzyszenia Inżynierów i Techników.
W latach 1961-1975 był członkiem KC PZPR, 1962-1975 posłem na Sejm PRL.
W latach 1959-1974 był ministrem górnictwa i energetyki, a pomiędzy 1971 a 1975 rokiem - wiceprezesem Rady Ministrów.
Był doktorem honoris causa Akademii Ekonomicznej w Katowicach (1972).
W latach 1988-2006 szefował Fundacji Nagród i Wyróżnień im. Bohaterów Wieży Spadochronowej, która wspiera działania biednej młodzieży.
Działał też aktywnie w katowickim kole Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych.
W 2007 roku otrzymał z rąk prezydenta Siemianowic śląskich, Jacka Guzego, przyznany mu przez Radę Miasta, tytuł Honorowego Obywatela Siemianowic Śląskich.
Pogrzeb odbędzie się 14 listopada br. o godz. 13.00 na katowickim cmentarzu przy ul. Francuskiej.
Jan Mitręga zmarł w miniony czwartek, 8 listopada. Dzień wcześniej źle się poczuł i został przewieziony do szpitala. W czwartek, we wczesnych godzinach porannych, zmarł.
Przyczyną śmierci był wylew.
W kwietniu tego roku świętował 90. urodziny.
Jan Mitręga
urodził się 21 kwietnia 1917 w Michałkowicach
W latach 1947-1952 był szefem Rady Zakładowej KWK Michał.
W 1952 został powołany do pracy jako podsekretarz stanu w Ministerstwie Górnictwa i Energetyki.
W tym czasie ukończył także Akademię Górniczo-Hutniczą w Krakowie i przyczynił się do powołania Międzyresortowej Komisji Węgla Kamiennego.
W latach 1945-1970 był członkiem Zarządu Głównego Związku Zawodowego Górników (ZZG), w latach 1955-1975 prezesem Zarządu Głównego Stowarzyszenia Inżynierów i Techników.
W latach 1961-1975 był członkiem KC PZPR, 1962-1975 posłem na Sejm PRL.
W latach 1959-1974 był ministrem górnictwa i energetyki, a pomiędzy 1971 a 1975 rokiem - wiceprezesem Rady Ministrów.
Był doktorem honoris causa Akademii Ekonomicznej w Katowicach (1972).
W latach 1988-2006 szefował Fundacji Nagród i Wyróżnień im. Bohaterów Wieży Spadochronowej, która wspiera działania biednej młodzieży.
Działał też aktywnie w katowickim kole Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych.
W 2007 roku otrzymał z rąk prezydenta Siemianowic śląskich, Jacka Guzego, przyznany mu przez Radę Miasta, tytuł Honorowego Obywatela Siemianowic Śląskich.
