Od 1 stycznia 2022 r. likwidacja Centrum Dziedzictwa Przyrody Górnego Śląska

fot: Krystian Krawczyk

Dotychczasowe zadania jednostki zostaną powierzone departamentowi ochrony środowiska urzędu marszałkowskiego woj. śląskiego

fot: Krystian Krawczyk

1 stycznia 2022 r. rozpocznie się likwidacja Centrum Dziedzictwa Przyrody Górnego Śląska - jednostki urzędu marszałkowskiego działającej dla dobra przyrody regionu. Zadania i majątek Centrum przejmie urząd marszałkowski.

W poniedziałek, 15 listopada, radni Sejmiku Woj. Śląskiego skorygowali wcześniejszą uchwałę w tej sprawie, m.in. określając zasady przejęcia mienia i należności Centrum; w efekcie w całości zostaną one przejęte przez urząd marszałkowski. Centrum zakończy swoją 30-letnią działalność z dniem 31 marca 2022 r.

Jak napisano w uzasadnieniu uchwały ws. likwidacji centrum, Centrum Dziedzictwa Przyrody Górnego Śląska (CDPGŚ) zostało powołane przez wojewodę śląskiego w 1992 r. W związku z reformą administracyjną kraju w 2002 r. nadano mu statut jednostki samorządowej, zmieniony w styczniu ub.r.

Jako cel działania CDPGŚ w statucie wskazano działanie dla dobra środowiska przyrodniczego woj. śląskiego poprzez gromadzenie wiedzy, działalność ochronną i edukacyjną, aby zachować tożsamość wszystkich regionów województwa oraz ich walory przyrodnicze.

Centrum realizowało zadania samorządu woj. śląskiego w zakresie szeregu ochrony przyrody i krajobrazu, a także gromadzenia, integrowania i rozpowszechniania wiedzy o dziedzictwie przyrodniczym i krajobrazowym regionu poprzez działalność dokumentacyjną, edukacyjną, popularyzacyjną i promocyjną.

Z analizy kosztów funkcjonowania, przeglądu dotychczasowej działalności oraz na podstawie informacji pozyskanych w trakcie pełnienia nadzoru nad CDPGŚ zasadnym jest podjęcie decyzji o likwidacji jednostki i powierzenia realizacji dotychczasowych zadań jednostki departamentowi ochrony środowiska urzędu marszałkowskiego woj. śląskiego - napisano.

Wskazano przy tym, że obecnie w CDPGŚ zatrudnionych jest 13 osób, tj. dyrektor (dr Jerzy Parusel), główna księgowa, sekretarka oraz 10 pracowników merytorycznych. Wykazano, że likwidacja CDPGŚ pozwoli na oszczędności środków własnych budżetu województwa w wysokości ok. 271,7 tys. zł rocznie. Zapewniono, że zmiany organizacyjne nie wpłyną na kontynuację realizacji zadań jednostki.

Uznano, że biorąc pod uwagę zakres i złożoność zadań samorządu województwa w tych kwestiach, a także sytuację kadrową w departamencie ochrony środowiska urzędu marszałkowskiego woj. śląskiego, wskazane jest przeniesienie merytorycznych pracowników CDPGŚ do realizacji merytorycznych zadań samorządu województwa.

Sprawa zapowiadanej w ostatnich latach parokrotnie przez samorząd województwa likwidacji Centrum napotkała sprzeciw części regionalnych środowisk. Jak pisali w jednej z internetowych petycji radna woj. śląskiego Alina Bednarz (KO), aktywistka Barbara Zygmańska i regionalista Marcin Musiał, o jedyna w swoim rodzaju instytucja w Polsce.

Nieocenione są jej zasługi, nie tylko dla dobrostanu przyrodniczego naszego regionu czy kraju, ale też Europy. Centrum ma bowiem znaczący udział w tworzeniu Europejskiej Sieci Ekologicznej Natura 2000 na terenie woj. śląskiego - wskazywali społecznicy. Przyroda Górnego Śląska i woj. śląskiego potrzebuje nieustannej opieki - akcentowali.

MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Masz pamiątki związane z Hutą Pokój? Mogą trafić na wystawę w Wielkim Piecu

W sobotę, 14 listopada, odbędzie się zbiórka pamiątek związanych z Hutą Pokój w Rudzie Śląskiej.

Kopalnia Paryż to historia zagłębiowskiego górnictwa. Od Ksawerego do likwidacji

Kopalnia Paryż należała do grona największych i najstarszych kopalń węgla kamiennego w Zagłębiu Dąbrowskim, choć jej metryka do dziś budzi spory.

Niemcy wracają do węgla, a Polska? Szybki koniec kopalń może okazać się błędem

Dominik Kolorz, Jerzy Markowski i Patryk Białas starli się w debacie netTG.pl i Radia Katowice o przyszłości górnictwa

Mobbing w górnictwie. Dziś uwagi w stylu „bo jak ci przypier…” na dole nie przejdą

Różne miałem zdarzenia w ciągu mojej prawie trzydziestoletniej pracy w charakterze sztygara. Ale to jedno szczególnie zapadło mi w pamięć. Otóż kiedyś miałem w oddziale górnika imieniem Jacek. Niedoszły inżynier. Za co się zabrał, wszystko, mówiąc delikatnie, spartolił. Wiedzieliśmy dobrze o tym, żeby nie dawać mu jakiegoś odpowiedzialnego zadania, bo coś poważnego mógłby nawywijać.