fot: ARC
- Jak pomóc górnictwu na gruncie doświadczeń światowych i krajowych - zastanawia się prof. Zbigniew Kasztelewicz
fot: ARC
O prof. Józefie Dubińskim mówi nam prof. ZBIGNIEW KASZTELEWICZ, wiceprezes PGE Górnictwo i Energetyka Konwencjonalna ds. Wydobycia.
Miałem przyjemność poznać Profesora już w latach 90. podczas barbórkowych uroczystości AGH w Krakowie. Późniejsze lata na dobre połączyły nasze górnicze i naukowe drogi.
W 2006 r. Profesor został recenzentem mojego dorobku naukowego i rozprawy habilitacyjnej. Postępowanie zakończyło się pozytywnym wynikiem i zostałem jednym z nielicznych doktorów habilitowanych pracujących w przemyśle górniczym. Był to osobisty wkład Profesora w moją karierę naukową, ale nie jedyny. Profesor Dubiński w 2012 r. ponownie został recenzentem całości mojego dorobku naukowego, czego efektem było nadanie mi przez Prezydenta RP tytułu naukowego profesora. Osobiście uważam Profesora za „Ojca” mojego sukcesu naukowego, a siebie bez wątpienia nazywać mogę jego „uczniem”.
Z Profesorem spotykaliśmy się wielokrotnie, m.in. na naradach poświęconych przygotowaniu nowych projektów badawczych. Wspólnie działaliśmy w pracach Komitetu Naukowego Kongresów Górnictwa Węgla Brunatnego o randze międzynarodowej, prezentując wykłady na tematy ważne dla naszej branży. Uczestniczyliśmy też w Międzynarodowych Targach Górnictwa. Broniliśmy na nich polskiego węgla – Profesor kamiennego, a ja brunatnego. Na mojej Szkole Górnictwa Odkrywkowego Profesor otrzymał dyplom „Przyjaciela Górnictwa Odkrywkowego”. Łączy nas też dawna wspólna aktywność w ramach Komitetu Górnictwa PAN.
Przez ok. 4 lata Profesor był także moim przełożonym – w latach 2016-2019 sprawował funkcję prezesa Głównego Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Górnictwa, w którym byłem wiceprezesem ds. górnictwa odkrywkowego i otworowego.
Od 2019 r., od kiedy jestem wiceprezesem ds. wydobycia PGE GiEK, ciągle mamy ze sobą bieżący kontakt – zarówno na niwie zawodowej, naukowej, jak i przyjacielskiej.
Drogi Profesorze Józku!
Życzę Ci, abyś robiąc bilans minionych 77 lat, miał uczucie spełnienia, bowiem talenty, jakimi zostałeś obdarzony, wykorzystałeś służąc ludziom i Polsce.
Być nie tylko sterem dla swojego pokolenia, lecz i pochodnią dla następnych – Twoje życie zawodowe jest tego najlepszym przykładem. Górnicze „Szczęść Boże” na kolejne lata i jubileusze!
