fot: Maciej Dorosiński
- Doliny wodorowe to szansa na bardziej efektywny rozwój i wdrożenie rozwiązań z zakresu różnych aspektów gospodarki wodorowej, powstanie wielu nowych miejsc pracy, a tym samym szansa na rozwój - mówi prof.Adam Smoliński
fot: Maciej Dorosiński
13 sierpnia 2024 r. w Narodowym Uniwersytecie Pedagogicznym im. Wołodymyra Hnatiuka w Tarnopolu w Ukrainie odbyła się uroczystość przyjęcia prof. dr. hab. inż. Adama Smolińskiego w poczet Inżynierskiej Akademii Ukrainy – poinformowali przedstawiciele Głównego Instytutu Górnictwa – Państwowego Instytutu Badawczego.
Inżynierska Akademia Ukrainy jest organizacją non-profit zrzeszającą najwybitniejszych naukowców z Ukrainy. W swojej blisko 35-letniej historii w poczet Akademii przyjęto 630 akademików i 804 członków korespondentów. W poczet Akademii przyjęto również 33 zagranicznych członków z 16 krajów. Prof. Smoliński dołączając do grona zagranicznych członków Akademii jest czwartym Polakiem przyjętym do tego prestiżowego stowarzyszenia.
Podczas swojego pobytu w Ukrainie prof. Smoliński zwiedził również największą działającą w Ukrainie instalację zgazowania biomasy. Jako specjalista w zakresie technologii wodorowych, prof. Smoliński podzielił się z badaczami z Ukrainy swoimi doświadczeniami w zakresie technologii zgazowania biomasy i bioodpadów ukierunkowanej na otrzymywanie gazu bogatego w wodór oraz w zakresie wdrażania technologii produkcji zielonego wodoru otrzymywanego na drodze elektrolizy.
Prof. Adam Smoliński jest wybitnym specjalistą i uznanym autorytetem w zakresie czystych technologii węglowych. Jego obszar zainteresowań naukowych obejmuje zagadnienia związane ze zgazowaniem i współzgazowaniem paliw stałych (węgla, biomasy, bioodpadów, itp.) do gazu bogatego w wodór. W Głównym Instytucie Górnictwa pełni funkcję sekretarza naukowego odpowiadając za badania i rozwój oraz jest wiceprzewodniczącym Rady Naukowej GIG-PIB. Jest także m.in. wykładowcą w Nasarawa State University w Keffi w Nigerii, członkiem Komitetu ds. Górnictwa Polskiej Akademii Nauk, członkiem Komisji Energetyki Polskiej Akademii Nauk, wiceprzewodniczącym Rady Naukowej w Instytucie Podstaw Inżynierii Chemicznej Polskiej Akademii Nauk, członkiem Rady Koordynacyjnej ds. gospodarki wodorowej w Ministerstwie Klimatu i Środowiska, członkiem Zespołu ds. Rozwoju Technologii Wychwytu, Składowania i Wykorzystania CO2 przy Ministerstwie Klimatu i Środowiska, członkiem Doradczej Rady Naukowej VGBE PowerTech w Niemczech, członkiem doradczej Rady Naukowej ECCSEL ERIC w Norwegii, członkiem ESFRI (Komisja Europejska), członkiem zespołu Światowej Rady Energetycznej (World Energy Council) w obszarze Renewables System Integration oraz Polskiego Komitetu Normalizacyjnego.
