Energetyka: Prezes Taurona o powołaniu Narodowej Agencji Bezpieczeństwa Energetycznego

fot: Maciej Dorosiński

Paweł Szczeszek był prezesem Enei od połowy 2020 roku

fot: Maciej Dorosiński

W perspektywie 2030 r. nasze plany wyglądają bardzo ambitnie. Chcemy ograniczyć emisyjność o 80 proc. poprzez skokowe zwiększenie źródeł odnawialnych w naszym miksie oraz stopniową dekarbonizację ciepłownictwa - powiedział na łamach tygodnika Gazeta Polska prezes Grupy Tauron Paweł Szczeszek.

- W dłużej perspektywie jesteśmy zainteresowani zaangażowaniem w budowę małych elektrowni jądrowych SMR, w technologie wodorowe, a przede wszystkim w energetykę wiatrową na Morzu Bałtyckim - wskazał.

NABE, jak ocenił, to modelowe rozwiązanie, które uwzględnia interesy wszystkich interesariuszy: klientów, spółek energetycznych i pracowników, oraz zapewni warunki dla zabezpieczenia ciągłości dostaw dla klientów po akceptowalnych cenach.

Zaznaczył ponadto, że bez nowoczesnej sieci elektroenergetycznej, niezależnie od tego, ile powstanie farm wiatrowych czy fotowoltaicznych, system nie będzie działał efektywnie.

- W ostatnich latach na sieci dystrybucji wydaliśmy 16 mld zł, a w kolejnych inwestycje te będą jeszcze większe - powiedział prezes Szczeszek.

MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Masz pamiątki związane z Hutą Pokój? Mogą trafić na wystawę w Wielkim Piecu

W sobotę, 14 listopada, odbędzie się zbiórka pamiątek związanych z Hutą Pokój w Rudzie Śląskiej.

Kopalnia Paryż to historia zagłębiowskiego górnictwa. Od Ksawerego do likwidacji

Kopalnia Paryż należała do grona największych i najstarszych kopalń węgla kamiennego w Zagłębiu Dąbrowskim, choć jej metryka do dziś budzi spory.

Niemcy wracają do węgla, a Polska? Szybki koniec kopalń może okazać się błędem

Dominik Kolorz, Jerzy Markowski i Patryk Białas starli się w debacie netTG.pl i Radia Katowice o przyszłości górnictwa

Mobbing w górnictwie. Dziś uwagi w stylu „bo jak ci przypier…” na dole nie przejdą

Różne miałem zdarzenia w ciągu mojej prawie trzydziestoletniej pracy w charakterze sztygara. Ale to jedno szczególnie zapadło mi w pamięć. Otóż kiedyś miałem w oddziale górnika imieniem Jacek. Niedoszły inżynier. Za co się zabrał, wszystko, mówiąc delikatnie, spartolił. Wiedzieliśmy dobrze o tym, żeby nie dawać mu jakiegoś odpowiedzialnego zadania, bo coś poważnego mógłby nawywijać.