Powiadają, że frywolność jest solą dowcipu a nikt tak pięknie nie świntuszył jak dawni fraszkopisarze. Dlatego – to odpowiedź dla jednej z Czytelniczek – wyjmuję te krótkie poetyckie dziełka z naszego „bojtlika”. Dziś kolejne.
Daniel Naborowski (1573–1640) \"Na kucharkę\"
Daniel Naborowski (1573–1640) \"Na kucharkę\"
U stołu w kompanijej dobrej się mówiło,
Co by potrzebniejszego z tego dwojga było,
Czy kucharz, czy kucharka?
Zgoda tak stanęła,
Że przecię przed kucharzem kucharka dank wzięła.
Bo kucharz, kiedy oraz wyda swe potrawy,
Już się żadnej u niego nie spodziewaj strawy,
Ale zasię kucharka, choćby wszystko dała,
Specyjalik osobny przecię będzie miała.
