Na koniec 2021 r. obowiązywało 11 koncesji na podziemne bezzbiornikowe magazynowanie gazu ziemnego, ropy naftowej i paliw płynnych

Rachunki tych, którzy korzystają z gazu tylko do przygotowania posiłków, wzrosną średnio o ok. 1,08 zł miesięcznie

Głównym regionem występowania złóż gazu ziemnego jest Niż Polski. Udokumentowano je również na Przedgórzu Karpat.

Niewielkie zasoby gazu występują także w małych złożach obszaru Karpat oraz w wyłącznej strefie ekonomicznej RP (Bałtyk offshore). Państwowa Służba Geologiczna opublikowała „Bilans zasobów złóż kopalin w Polsce wg stanu na 31 grudnia 2021 r.”. Eksperci podkreślają, że szczegółowa wiedza na temat stanu zasobów i rozmieszczenia udokumentowanych złóż kopalin jest niezwykle ważna dla funkcjonowania przemysłu wydobywczego.

Z raportu wynika, że na Niżu Polskim złoża gazu ziemnego występują w regionie przedsudeckim i wielkopolskim, głównie w utworach permu oraz częściowo w utworach dewonu i karbonu, a na Pomorzu Zachodnim w utworach karbonu, permu oraz kambru. W tym obszarze jedynie kilka złóż zawiera gaz wysokometanowy, w pozostałych złożach dominuje gaz ziemny zaazotowany, zawierający od 30 proc. do ponad 80 proc. metanu. Jest to zatem często mieszanina metanowo-azotowa albo azotowo- metanowa.

Na Przedgórzu Karpat gaz jest wysokometanowy (przeważnie zawiera powyżej 85 proc. metanu), niskoazotowy (średnio jego zawartość wynosi kilka procent). W wyłącznej strefie ekonomicznej RP gaz ziemny występuje samodzielnie oraz wraz z ropą naftową.

W złożach Niżu Polskiego występuje obecnie 73,9 proc. wydobywalnych zasobów gazu ziemnego, na Przedgórzu Karpat – 21,4 proc. tych zasobów. Zasoby wyłącznej strefy ekonomicznej RP oraz Karpat odgrywają rolę podrzędną (odpowiednio 3,6 proc. i 1,1 proc. zasobów krajowych).

Kilka lat temu media podawały za politykami i ekspertami, że jesteśmy potęgą gazu łupkowego. Jak to wygląda w liczbach? Zasoby niekonwencjonalnego gazu ziemnego (technicznie wydobywalnego) w łupkach niższego paleozoiku basenu bałtycko-podlasko-lubelskiego w obszarze lądowym szacowane są na około 75,3-622,2 mld m sześc., a na obszarze morskim na około 126,7-166,1 mld m sześc.). W odniesieniu do gazu zamkniętego w permskich piaskowcach czerwonego spągowca strefy poznańsko-kaliskiej, piaskowców karbonu strefy wielkopolsko-śląskiej i piaskowców kambru w zachodniej części basenu bałtyckiego ich łączne zasoby geologiczne szacowane są na 1528-1995 mld m sześc., co w przeliczeniu na zasoby technicznie wydobywalne daje wielkość około 153-200 mld m sześc.

– W 2021 r. stan wydobywalnych zasobów gazu ziemnego wynosił 145,27 mld m sześc. i w porównaniu z rokiem poprzednim zasoby zwiększyły się o 1,34 mld m sześc. W 2021 r. włączono do bilansu złoża: Chwalęcin (udokumentowane wydobywalne zasoby bilansowe: 335,62 mln m sześc.), Dargosław (536,26 mln m sześc.), Granówko (132,42 mln m sześc.), Koźminiec (54,44 mln m sześc.), Królewska Góra (142,21 mln m sześc.), Szczepowice (299,89 mln m sześc.) oraz Wielgoszówka (18,87 mln m sześc.) – wyliczają eksperci.

Zasoby wydobywalne zagospodarowanych złóż gazu ziemnego wynoszą 98,11 mld m sześc., co stanowi 67,5 proc. ogólnej ilości zasobów wydobywalnych. Zasoby przemysłowe złóż gazu ziemnego w 2021 r. wyniosły 72,81 mld m sześc.

W bilansie czytamy, że na magazyny podziemne przeznaczono złoża: Bonikowo (328,63 mln m sześc.), Brzeźnica II (45,59 mln m sześc.), Daszewo (27,72 mln m sześc.), Husów (372,88 mln m sześc.), Strachocina (121,50 mln m sześc.), Swarzów (28,80 mln m sześc.) i Wierzchowice (5 728,12 mln m sześc.).

Do magazynowania węglowodorów wykorzystuje się również złoża soli. Obecnie funkcjonują trzy kawernowe podziemne magazyny, podziemne magazyny gazu ziemnego Mogilno II i Kosakowo oraz podziemny magazyn ropy naftowej i paliw płynnych Góra.

Łącznie na koniec 2021 r. obowiązywało 11 koncesji na podziemne bezzbiornikowe magazynowanie gazu ziemnego, ropy naftowej i paliw płynnych. W 2021 r. wydobycie gazu ziemnego ze złóż o zasobach udokumentowanych wynosiło 4 862,60 mln m sześc. i było jedynie o 71,38 mln m sześc. mniejsze niż w roku 2020.