Minister umorzył postępowania ws. 170 mln zł pomocy publicznej dla Enei

1570431895 elektrownia polaniec enea

fot: Enea

Elektrownia Połaniec wytwarza dziś 9 TWh energii rocznie, czyli prawie 6 proc. krajowej produkcji

fot: Enea

Minister klimatu umorzył postępowania, wszczęte przeciwko spółce Enea Elektrownia Połaniec (EEP), a dotyczące ewentualnego niewłaściwego wykorzystania pomocy publicznej w postaci darmowych uprawnień do emisji CO2 wartości ok. 170 mln zł - poinformowała Enea.

Postępowania administracyjne zostały wszczęte w czerwcu. Dotyczyły darmowych uprawień do emisji do 2016 r. otrzymanych z tytułu zrealizowanej modernizacji bloków energetycznych w latach 2013-2016. Enea informowała, że jest ryzyko, iż w razie niekorzystnych dla spółki rozstrzygnięć, będzie musiała zwracać całą pomoc.

Jak zaznaczyła Enea, EEP stała na stanowisku, że pomimo rozbieżności wynikającej z zastosowania odmiennego od wstępnych założeń miksu paliw wykorzystywanych w zmodernizowanych blokach, efekt ekologiczny został osiągnięty, co zostało potwierdzone przez zewnętrznego i niezależnego audytora w latach 2016 oraz 2017.

W poniedziałek Enea poinformowała, że postępowania zostały umorzone, a w ich trakcie EEP przedłożyła odpowiednie wyjaśnienia, potwierdzające spełnienie przesłanek dla pomocy publicznej.

MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Masz pamiątki związane z Hutą Pokój? Mogą trafić na wystawę w Wielkim Piecu

W sobotę, 14 listopada, odbędzie się zbiórka pamiątek związanych z Hutą Pokój w Rudzie Śląskiej.

Kopalnia Paryż to historia zagłębiowskiego górnictwa. Od Ksawerego do likwidacji

Kopalnia Paryż należała do grona największych i najstarszych kopalń węgla kamiennego w Zagłębiu Dąbrowskim, choć jej metryka do dziś budzi spory.

Niemcy wracają do węgla, a Polska? Szybki koniec kopalń może okazać się błędem

Dominik Kolorz, Jerzy Markowski i Patryk Białas starli się w debacie netTG.pl i Radia Katowice o przyszłości górnictwa

Mobbing w górnictwie. Dziś uwagi w stylu „bo jak ci przypier…” na dole nie przejdą

Różne miałem zdarzenia w ciągu mojej prawie trzydziestoletniej pracy w charakterze sztygara. Ale to jedno szczególnie zapadło mi w pamięć. Otóż kiedyś miałem w oddziale górnika imieniem Jacek. Niedoszły inżynier. Za co się zabrał, wszystko, mówiąc delikatnie, spartolił. Wiedzieliśmy dobrze o tym, żeby nie dawać mu jakiegoś odpowiedzialnego zadania, bo coś poważnego mógłby nawywijać.